پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٠ - شرح و تفسير كار امروز را به فردا ميفكن

تقسيم كارها و تقسيم اوقات روزانه مى‌دهد، نخست مى‌فرمايد: «سپس (آگاه باش) بخشى از كارهاى توست كه بايد شخصاً به آنها بپردازى (و نبايد به ديگران واگذار كنى) از جمله، پاسخ گفتن به كارگزاران حكومت است در آنجا كه منشيان و دفترداران از پاسخ آن عاجزند»؛

(ثُمَّ أُمُورٌ مِنْ أُمُورِكَ لَابُدَّ لَكَ مِنْ مُبَاشَرَتِهَا:

مِنْهَا إِجَابَةُ عُمَّالِكَ بِمَا يَعْيَا [١] عَنْهُ كُتَّابُكَ)

. اين معناى مديريت صحيح و اثربخش است كه كارهاى كليدى و امورى كه از دست ديگران ساخته نيست رسما به دست رئيس حكومت باشد و لحظه‌اى از آن غافل نشود؛ امورى كه اگر انسجام يابد تمام بخش‌هاى حكومت در مسير صحيح خود قرار خواهد گرفت.

سپس مى‌افزايد: «و ديگر، برآوردن نيازهاى مردم است در همان روز كه حاجات و نيازهاى آنها به تو گزارش مى‌شود و معاونان تو در پاسخ به آن مشكل دارند»؛

(وَمِنْهَا إِصْدَارُ [٢] حَاجَاتِ النَّاسِ يَوْمَ وُرُودِهَا عَلَيْكَ بِمَا تَحْرَجُ‌ [٣] بِهِ صُدُورُ

أَعْوَانِكَ)

. آن‌گاه دستور ديگرى مى‌دهد؛ دستورى كه از نظر مديريت خرد و كلان فوق‌العاده اهمّيّت دارد. مى‌فرمايد: « (به هوش باش) كار هر روز را در همان روز انجام بده (و به فردا ميفكن) زيرا هر روز كارى مخصوص به خود دارد (و اگر كار روز ديگر بر آن افزوده شود مشكل‌آفرين خواهد بود)»؛

(وَأَمْضِ لِكُلِّ يَوْمٍ عَمَلَهُ، فَإِنَّ لِكُلِّ يَوْمٍ مَا فِيهِ)

. اين گفته منطقى و روشن است كه هر روز مشكلات خاص خود را دارد و اگر كار امروز به فردا افكنده شود مشكلى بر مشكل افزوده مى‌گردد و پاسخگويى به‌

[١]. «يَعْيا» فعل مضارع از ريشه «عىّ» بر وزن «حىّ» به معناى ناتوان شدن است‌

[٢]. «إصْدار» به معناى انجام دادن و صادر نمودن است‌

[٣]. «تَحْرَج» فعل مضارع از ريشه «حرج» بر وزن «كرج» به معناى در تنگنا قرار گرفتن است‌