پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٣ - شرح و تفسير حجت را بر تو تمام كردم

پس از وفاتش گردد و بدين ترتيب نعمت خدا بر او كامل شود و كرامت الهى مضاعف گردد.

ممكن است بعضى چنين پندارند كه تقاضاى حسن ثناى مردم و به نيكى ياد كردن با خلوص نيت سازگار نيست؛ حسن ثناى الهى لازم است نه حسن ثناى مردم، ولى پاسخ اين اشكال با اشاره‌اى كه در بالا آورديم روشن شد. مؤمنان مخلص حسن ثناى مردم را از اين رو مى‌طلبند كه سبب دعاى آنها براى غفران و پاداش الهى و ترفيع درجه گردد و از اين رو ابراهيم خليل شيخ الانبياء نيز از جمله تقاضاهايى كه از ساحت قدس پروردگار مى‌كند اين است كه‌ « «وَاجْعَلْ لي‌ لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرينَ»؛ براى من در امت‌هاى آينده نام نيكى قرار ده». [١]

اين دعاى امام هم درباره خودش و هم مالك اشتر به اجابت رسيده است؛ قرن‌هاست كه فضايل آن حضرت در شرق و غرب عالم بر زبان‌ها جارى است و كتاب‌ها از فضايل او پر است و با اينكه بنى‌اميّه كوشيدند نام و فضايل آن حضرت را از خاطره‌ها محو كنند و هفتاد سال به دستور آنها بر فراز منابر- نعوذ باللَّه- بر آن حضرت لعن نمايند، به لطف پروردگار در هر مجلس و محفلى كه از پيشگامان اسلام بحث مى‌شود نام آن حضرت در صدر مى‌درخشد و كتاب‌ها در فضايل آن حضرت نوشته شده و بارگاه نورانى‌اش در نجف كعبه آمال است.

اضافه بر اين در هر قرن شاعران توانا رساترين مدح و ثنا را به زبان عربى و فارسى و زبان‌هاى ديگر درباره آن حضرت سروده‌اند.

مالك اشتر نيز نام نيكش در همه جا به موجب فداكارى‌ها و رشادت‌ها و شهامت‌ها و مخصوصاً مخاطب بودن به اين عهدنامه بر زبان‌ها جارى است.

رحمت و رضوان خدا بر او باد.

آن‌گاه امام عليه السلام در آخرين جمله‌هاى اين عهدنامه مى‌فرمايد: «و از (خداوند

[١]. شعراء، آيه ٨٤