هر چيزى آگاه است . اين آيه به خلوت هاى گروهى اشاره دارد كه در جاى خود ، بحث آن خواهد آمد . [١] آنچه در اين جا مورد توجّه است ، اين است كه هر نهانكارى اى در هر جايى كه اتفاق بيفتد ، خداوند ، همراه پنهانكاران است و شاهد رفتارشان . در برخى ديگر از آيات ، حقيقتِ ياد شده به گونه ديگرى آمده و از خداوند به عنوان «مراقب» ياد شده است : إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا . [٢] خداوند ، همواره مراقب شماست . و يا آمده است : وَ كَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَىْ ءٍ رَقِيبًا . [٣] و خداوند ، مُراقب هر چيزى است . همچنين اين واقعيت با واژه «شهادت» نيز آمده است : وَأَنتَ عَلَى كُلِّ شَىْ ءٍ شَهِيدٌ . [٤] و تو بر هر چيزى شاهدى . همراه بودن ، مراقب بودن ، شاهد بودن و ... سبب شده تا خداوند از هر آشكار و نهانى آگاه باشد . خداوند مى فرمايد : أَوَ لاَ يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَ مَا يُعْلِنُونَ . [٥] آيا نمى دانند كه خداوند ، آنچه را پنهان مى سازند و آنچه را آشكار مى سازند ، مى داند . همچنين در جاى ديگر مى فرمايد :

[١] ر . ك : بخش دوم ، فصل اول : حيا و خلوت .[٢] نساء ، آيه ١ .[٣] احزاب ، آيه ٥٢ .[٤] مائده ، آيه ١١٧ .[٥] بقره ، آيه ٧٧ . نيز ، ر . ك : نحل ، آيه ٢٣ .