اين ، به خوبى نشان مى دهد كه از ديدگاه رسول خدا ، تا چه اندازه حيا تأثير دارد . نسبت به خلوت هاى كسى كه حياى از خداوند ندارد ، نمى توان احساس امنيت كرد . هر چه مسئوليت ها حسّاس تر باشد ، خلوت هاى مديريت ، حسّاس تر مى گردد . بسيارى از خيانت ها و جنايت ها و وطن فروشى ها مربوط به خلوت كردن هاى ناسالم است . افسران ارشد نظامى ، نيروهاى اطّلاعاتى و امنيتى و مأموران سياسى يك كشور در كشورهاى ديگر ، موقعيت هايى دارند كه گاهى هيچ كنترلى از مركز بر آنها وجود ندارد . آنچه مى تواند اين موقعيت ها را مصونيت بخشد ، حياى از خداوند است . بخصوص ، در بسيارى از موارد ، از جاسوسان زن براى فريب دادن ، استفاده مى شود . در چنين مواردى ، فردى كه حياى از خداوند دارد ، يوسف وار ، فريفته جلوه زنان نمى شود و به وعده هاى پنهانى ، تطميع نمى شود . بنا بر اين ، يكى از مؤلّفه هاى مهم براى اين مأموريت هاى خطير ، حياى فرد است . بايد در كنار آزمون هاى ديگر ، حياى مديران را نيز آزمود و در آغاز كار ، ميزان حياى آنان را سنجيد . همچنين اين كنترل ، مى تواند در طول مأموريت نيز وجود داشته باشد و علاوه بر آن ، آموزش هايى براى حفظ و تقويت حيا ، بخصوص حياى از خداوند ، داده شود تا سدّ دفاعى فرد ، حفظ و تقويت گردد .

حياى كارگزاران و كارمندان

منظور از حياى كارگزاران ، حياى افراد تحت مديريت است . وجود حياى مبتنى

[١] المصنف ، عبدالرزاق ، ج ١ ، ص ٢٨٩ (ح ١١١٣ و ١١١٤) ؛ كنزالعمّال ، ح ٢٦٦١٠ .