.حضرت در پاسخ وى فرمود : وَيلَكَ ! كَيفَ يَكونُ غائِبا مَن هُوَ مَعَ خَلقِهِ شاهِدٌ وإلَيهِم أقرَبُ مِن حَبلِ الوَريدِ ، يَسمَعُ كَلامَهُم ويَرى أشخاصَهُم ويَعلَمُ أسرارَهُم ؟! [١]

.واى بر تو ! چگونه غايب است كسى كه همراه خلق خود ، شاهد آنان است و از رگ گردن به آنها نزديك تر است ، سخن آنها را مى شنود و خودِ آنها را مى بيند و اسرار آنها را مى داند ؟!

در اين كلام نورانى ، تصويرى كه حضرت از خداوند ارائه مى دهد ، «خداوندِ شاهد» است ، نه خداوند غايب كه در پسِ پرده هاى هفتگانه قرار دارد . حارث اَعوَر مى گويد : روزى حضرت على عليه السلام وارد بازار شد و با مردى رو به رو شد كه پشتش به ايشان بود و به كسى مى گفت : سوگند به خدايى كه در پسِ هفت پرده است ، نه ! حضرت بر شانه وى زد و پرسيد : «چه كسى در پسِ هفت پرده است ؟» . گفت : خداوند ، اى امير مؤمنان . حضرت به وى فرمود : «اشتباه كردى ، مادرت به عزايت بنشيند !» . آن گاه چنين ادامه داد :

.إنَّ اللّه َ ـ عَزَّ و جَلَّ ـ لَيسَ بَينَهُ وبَينَ خَلقِهِ حِجابٌ ، لِأَنَّهُ مَعَهُم أينَما كانوا . [٢]

.هيچ پرده اى ميان خداوند عز و جل و بندگانش وجود ندارد .

.أن تَعلَمَ أنَّ اللّه َ مَعَكَ حَيثُ كُنتَ . [٣]

.اين كه بدانى خداوند ، همراه توست ، هر جا كه باشى .

آرى ! تصويرى كه آن فرد از خداوند داشت ، «خداوند پرده نشين» بود و تصويرى كه حضرت ارائه مى دهد ، «خداوندِ همراه» است و مهم تر اين كه در

[١] الكافى ، ج ١ ، ص ١٢٥ ؛ كتاب من لايحضره الفقيه ، ج ٢ ، ص ٢٥٠ (ح ٢٣٢٥) ؛ التوحيد ، صدوق ، ص ٢٥٤ ؛ الاحتجاج ، ج ٢ ، ص ٢٠٨ (ح ٢١٨) ؛ الإرشاد ، ج ٢ ، ص ٢٠١ ؛ بحار الأنوار ، ج ٣ ، ص ٣٣ .[٢] التوحيد ، ص ١٨٤ (ح ٢١) ؛ الغارات ، ج ١ ، ص ١١٢ ؛ بحار الأنوار ، ج ٣ ، ص ٣٣٠ .[٣] همان جا .