پژوهشي در فرهنگ حيا - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٥٢

نزديك دارد و آن ، «اطّلاع رسانى» است . رسانه ها ، اخبار و اطّلاعات را جمع آورى مى كنند و به سمع و نظر مخاطبان مى رسانند . اين كار ، ممكن است با رسواسازى و افشاگرى همراه باشد . آنچه به عنوان خبر توليد مى شود ، يا مطابق واقع است و يا نيست . ممكن است خبرى كه توليد مى شود ، راست باشد . در اين صورت ، احتمال دارد كه اين خبر ، حقيقتى پنهان را آشكار سازد و به اطّلاع عموم برساند . نتيجه اين افشاگرى ، رسوا كردن يك انسان است و نتيجه رسواسازى ، ريخته شدن قبحِ كارها و پاره شدن پرده هاى حجب و حياست و پيامد بى حيايى ، افزايش فحشا و زشتى است . به همين جهت ، از افشاگرى و رسواسازى مردم به شدّتْ نهى شده است . رسول خدا مى فرمايد :

.لاتَخرِقَنَّ عَلى أحَدٍ سِترا . [١]

.هرگز پرده [حجب و حياى] كسى را پاره مكن .

.و يا امام صادق عليه السلام مى فرمايد : ولا تَفضَح أحَدا حَيثُ سَتَرَ اللّه ِ عَلَيكَ ما أعظَمَ مِنهُ وَاشتَغِل بِعَيبِ نَفسِكَ . [٢]

.هيچ كس را رسوا نكن كه پرده پوشى خدا بر تو بزرگ تر است و به عيب خود ، مشغول باش .

رسانه هاى افشاگر ، پِيجوى لغزش ها و خطاها هستند . آن قدر جستجو مى كنند و آن قدر كمين مى كنند تا لغزشى را پيدا و اعلام كنند . [٣] با كسى طرح دوستى مى ريزند و لغزش هاى او را جمع مى كنند و يكباره ، او را رسوا كرده ، نابود مى سازند . در احاديث ، از اين كار ، به عنوان نزديك ترين مرحله به كفر ياد شده است . [٤] اين در حالى است كه رسول خدا فرموده است كه اگر كسى