حيا را مى توان پوشش انسانيت دانست . انسان بدون حيا ، جلوه اى عريان ، دريده و نازيبا دارد . به وسيله حياست كه قامت رعناى انسان ، خلعتى زيبا مى يابد . به همين جهت ، امام على عليه السلامحيا را با تعبير لباس و حجاب و پوشش ، ياد مى كند و مى فرمايد :

.الحَياءُ لِباسٌ سابِغٌ ، وحِجابٌ مانِعٌ ، وسِترٌ عَنِ المَساوِىَ?واقٍ . [١]

.حيا ، لباسى بلند و حجابى منع كننده و پوششى نگه دارنده از بدى هاست .

پس حيا ، همانند هر پوششى ، نسبت به عوامل بيرونى ( ناهنجارى ها ) حالت بازدارندگى دارد و نسبت به قامتى كه آن را دربرگرفته ، زيبايى بخش است . سؤال اين است كه حيا ، پوشش كدام قامت رعنايى است ؟

جامه دين

در حديثى كه ذكر شد ، از حيا به عنوان «لباس» ياد شده و در حديثى از رسول خدا ، از حيا به عنوان «لباس اسلام» نام برده شده است :

.الإِسلامُ عُريانٌ ، فَلِباسُهُ الحَياءُ . [٢]

.اسلام ، عريان است و حيا ، لباس آن است .

.امام على عليه السلام در اين باره فرموده است : أحسَنُ مَلابِسِ الدّينِ الحَياءُ . [٣]

.بهترين لباس دين ، حياست .

وقتى اجزاى تشكيل دهنده يك چيز ، سالم و مناسب باشند و هر كدام به خوبى در جاى خود قرار گيرند ، آن گاه لازم است پوششى سراسر آن را فرا گيرد

[١] شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج ٢٠ ، ص ٢٧٢ .[٢] الكافى ، ج ٢ ، ص ٤٦ ؛ المحاسن ، ج ١ ، ص ٢٨٦ (ح ٤٢٧) ؛ كتاب من لايحضره الفقيه ، ج ٤ ، ص ٣٦٤ ؛ الأمالى ، صدوق ، ص ٣٤١ ؛ روضة الواعظين ، ص ٤٠٥ .[٣] غررالحكم و دررالكلم ، ح ٢٩٩٧ .