اين ، نشان مى دهد كه غيرت و اقتدار مرد ، تا چه اندازه در حفظ حريم زن ، تأثيرگذار است . به هر حال ، همراه بودن مرد مَحرم با زن ، يكى از شيوه هايى است كه مى تواند از آلودگى هاى اجتماعى جلوگيرى كند . به همين جهت ، توصيه شده است كه زنان ، بدون حضور مرد محرم ، با مردان نامحرم ، خلوت نكنند . [١] اين خلوت كردن ، ممكن است براى درمان بيمارى يا مشاوره و كارهايى از اين قبيل باشد ؛ امّا به هر حال ، حضور مرد محرم ، خطرهاى احتمالى را كاهش مى دهد . همچنين توصيه شده است كه زن ، بدون مرد محرم ، به مسافرت نرود . [٢] حتّى رسول خدا ، يكى از مسلمانان را كه براى اعزام به جبهه ثبت نام كرده بود ، از شركت در جنگ به اين جهت معاف كرد كه همسر او به تنهايى در راه حج بود . [٣] اين ، نشانگر مخاطره آميز بودن تنها بودن زن ، و اهمّيت همراهى مرد محرم با اوست .

مسئوليت مردان

تاكنون مسئوليت زنان را در توليد نكردن صحنه هاى قبيح و آلوده نساختن فضاى بصرى جامعه بيان كرديم ؛ امّا اين مسئوليت ، محدود به زنان نيست . مردان نيز در جلوگيرى از خلق صحنه هاى نازيبا و آلوده توسط زنان ، نقش دارند . اين وظيفه تا پيش از ازدواج زن ، به طور عمده با پدر اوست و پس از ازدواج ، با شوهر او . در انجام دادن اين وظيفه ، وجود صفت ديگرى به نام «غيرتْ» [٤] ضرورى است .

[١] ر .ك : بخش دوم ، فصل اوّل : حيا و خلوت .[٢] ر . ك : السنن الكبرى ، ج ٣ ،ص ١٣٨ ـ ١٣٩ ؛ مسند ابن حنبل : ج ٣ ، ص ٢١ (ح ٧٢٢٦) وص ٥٤ (ح ٧٤١٨) .[٣] ر . ك : صحيح مسلم ، ج ٤ ، ص ١٠٤ .[٤] مرحوم علامه سيدمحمّد حسين طباطبايى در تعريف «غيرت» آورده است : «غيرت ، يكى از صفات پسنديده اخلاقى و از ملكه هاى فضيلتمندى است و عبارت است از تغيير حالت عادى انسان و برانگيخته شدن وى براى دفاع و انتقام به هنگام تجاوز بيگانه به آنچه براى فرد ، محترم است و آن را مايه كرامت خود مى داند (مانند دين يا آبرو يا مقام) . هيچ انسانى ـ هرگونه كه فرض شود ـ از اين صفت غريزى تهى نيست و لذا مى توان گفت كه از فطريات انسان است» . (الميزان فى تفسير القرآن ، ج ٤ ، ص ١٧٥) .