پژوهشي در فرهنگ حيا - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٤٦

.مَن سَتَرَ مُسلِما ، سَتَرَهُ اللّه ُ فِي الدُّنيا وَالآخِرَةِ . [١]

.هر كه نسبت به مسلمانى پرده پوشى كند ، خداوند در دنيا و آخرت ، در كارِ او پرده پوشى مى كند .

.امام صادق عليه السلام نيز فرموده است : مَن سَتَرَ عَلى مُؤمِنٍ عَورَةً يَخافُها ، سَتَرَ اللّه ُ عَلَيهِ سَبعينَ عَورَةً مِن عَوراتِ الدُّنيا وَالآخِرَةِ . [٢]

.هر كه سرّ مؤمنى را كه از فاش شدن آن بيمناك است ، بپوشاند ، خداوند ، هفتاد زشتى از زشتى هاى دنيا و آخرت او را مى پوشاند .

امّا در شهر بى شرمى ، آنچه پنهان است ، آشكار مى گردد و بدين وسيله ، زشتى ها نمايان مى شوند و صحنه علنى جامعه آلوده مى گردد .

حيا و پاكى خلوت شهر

شهر حيا ، اگر از بالاترين حدّ حيا برخوردار باشد ، خلوت ها و نهان هاى آن نيز پاك و عارى از زشتى خواهد بود . جامعه ، يك صحنه علنى دارد و يك لايه نهانى . اگر عيار حياى جامعه در حدّ «حياى از مردم» باشد ، صحنه علنى جامعه ، پاك و پيراسته خواهد بود ، با آن كه ممكن است لايه هاى زيرين و نهانى جامعه ، آلوده باشد . امّا اگر عيار حياى جامعه كامل باشد و مردم به درجه «حياى از خداوند» رسيده باشند ، خلوت ها و نهان هاى جامعه نيز پاك و پيراسته خواهد شد و اين ، بهترين وضعيت است . اين مسئله به طور مفصّل در فصل «حيا و خلوت» مطرح شد و نيازى به تكرار آن نيست . تنها به اين نكته توجّه مى دهيم كه تأثيرات اجتماعى حيا چيست و نقش هر مرتبه از مراتب حيا چه اندازه خواهد بود .