پژوهشي در فرهنگ حيا - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٣٠

استفاده كند و زيباترين لباس ها را بر تن كند . اين ، نه تنها قبيح به شمار نمى آيد ، بلكه يك حُسن است و مورد تأكيد نيز قرار گرفته [١] و حتّى توصيه شده كه هنگام نماز ، برترين و بهترين زيورها و پوشش ها مورد استفاده قرار گيرند . [٢] حيا ، دشمن زيبايى نيست ؛ بلكه دشمن فساد ناشى از برخى زيبايى هاست . به همين جهت ، زنِ باحيا ، زنى نيست كه با هر چه زيبايى است ، دشمن بوده ، از هر چه زيبايى است ، گريزان باشد . زن باحيا ، از فسادى كه لباس زيبايى بر تن كرده ، بيزار است و از اين رو ، آن جا كه زيبايى فسادانگيز است ، از آن گريزان است و آن جا كه موجب استحكام خانواده مى گردد ، طرفدار زيبايى است . گريز از زيبايى و چشمنوازى در درون خانه ، الگوى ناسالم حياست . همان گونه كه خودآرايى در بيرون خانه ، برخلاف فرهنگ حياست ، زيبايى گريزى در درون خانه هم برخلاف فرهنگ حياست . ژوليدگى و ... در درون خانه ، خود ، فعلى است قبيح كه مى تواند شرم برانگيز باشد . به هر حال ، خانه ، دژى مستحكم براى حفظ حريم زن است . متأسفانه ، فمينيسم (جُنبش اجتماعى زنان) در دوره اوّل خود ، زنان را از خانه بيرون كشيد و به اشكال مختلف ، بزك كرد و در معرض ديد ، قرار داد . بعيد نيست كه در پسِ اين پرده ، هوس و سودپرستى مردان و سرمايه داران ، نقش آفرين باشد . اين حركت كه در غربْ آغاز شد ، تأثير خود را در مشرق زمين نيز بر جاى گذاشت و هواى خروج از منزل را در سرِ زنان بى شمارى پرورانْد . اين در حالى است كه بسيارى از زنان غربى به آسودگى زنان شرقى در منازل خود ، غبطه مى خورند . دوره جديد فمينيسم ، حركتى برخلاف دوره قبلْ آغاز كرده و نسبت به روش هاى پيشين ، معترض است . امروز در غرب ، نهضتى به نام «نهضت بازگشت به خانه» در ميان زنان وجود دارد . زنان غربى بايد براى بازگشت به