پژوهشي در فرهنگ حيا - پسنديده، عباس - الصفحة ١٠٣

مى بَرَد و آن را عادى مى سازد . زن پس از گذر از اين مرحله ، احساس مى كند كه از يك فشار سخت ، رهايى يافته است . اين رهايى ، محصول برچيده شدن اوّلين لايه حياست . دومين ايستگاهى كه يكى از لايه هاى شرم در آن برطرف مى شود ، عقد بستن و آغاز دوران نامزدى است . دختران در اين مرحله ، معمولاً يكى از سنگين ترين شرم ها را تحمّل مى كنند . آنان ، هنگام آمدن خواستگار ، شرم كرده ، به بهانه اى پنهان مى شوند و هنگامى كه نظر آنان را مى پرسند ، سكوت كرده ، سر به زير مى افكنند . شايد سنگين ترين حالت آنان در اين مرحله ، نشستن در كنار داماد در پاى سفره عقد باشد . در همه اين موقعيت ها زن احساس مى كند كه چيزى درون او در حال فروريختن است . اين ، همان رخت بربستن لايه دوم حياست . پس از اين ، رفتار وى روان تر مى گردد . اكنون رفتار راحت و بازترى با همسر خود دارد ، نزد ديگران ، راحت تر مى تواند از همسر خود سخن بگويد و يا به همراه او به تفريح برود . سپس نوبت عروسى و رفتن به خانه شوهر فرا مى رسد . هر چند زن تا اين جا با مفهوم ازدواج آشنا شده و پذيرفته است كه همسرى دارد ، امّا رفتن به خانه شوهر ، وارد شدن به موقعيت جديدى است كه شرم خاصّ خود را دارد . در داستان ازدواج حضرت على عليه السلام با حضرت فاطمه زهرا عليهاالسلامآمده كه شب عروسى ، پيامبر خدا زهرا عليهاالسلام را خواست . ابن عبّاس مى گويد : همين طور كه فاطمه عليهاالسلاممى آمد، از شرم رسول خدا در لباس خود مى لرزيد. [١] هنگامى كه عروس و داماد به خانه خود مى رفتند ، هر دو از شرم ، نگاه خود را به زمين دوخته بودند . [٢]