پژوهشي در فرهنگ حيا - پسنديده، عباس - الصفحة ٣٠١

.سه كار است كه جز انسان ناتوان ، آن را ترك نمى كند : يكى اين كه مردى صداى اذان گو را بشنود ، ولى همراه او تكرار نكند . [١]

دو مورد ديگر را در در ادامه خواهيم آورد ؛ ولى مهم اين جاست كه تكرار نكردن اذان به همراه اذان گو ، يكى از رفتارهاى كم رويانه است . البته كم رويى در بحث اذان ، فقط مربوط به شنونده اذان نيست ؛ بلكه اذان گو نيز ممكن است در اين بحث ، داخل باشد . مثلاً اذان گفتن در خانه ، بسيار اهمّيت دارد و به آن توصيه شده است . حال ، ممكن است كسى از ديگر اعضاى خانواده و يا از همسايه ها خجالت بكشد و نتواند اين كار را انجام دهد . اين نيز از نشانه هاى كم رويى است . [٢] شخص كم رو از گفتن اذان ، خوددارى مى كند . اين گونه افراد ، توان امورى همچون سخنرانى ، مدّاحى و قرائت قرآن را نيز ندارند . ٦ . يكى از امور اجتماعى انسان ، شركت در تشييع جنازه است . اين كار ، سبب آرامش خاطر بازماندگان و رحمت و مغفرت براى درگذشته است . معمولاً كسانى كه در اين گونه مراسم شركت مى كنند ، نخست ، نزد صاحب يا صاحبان عزا مى روند و به آنان تسليت گفته ، براى آنان صبر و اجر آرزو مى كنند و سپس ، خود را به تابوت رسانده ، در حمل آن كمك مى كنند ؛ امّا افراد كم رو در اين امر