فرزندان است . همچنين بهتر است كه اتاق هاى خواب ، از فضاى عمومى خانه كه در معرض ديد ميهمانان قرار دارد ، جدا باشد . كه البته همه اينها ، مستلزم داشتن فضاى كافى براى ساختمان سازى است . امام صادق عليه السلام ، سه سه چيز را مايه راحتى و آسايش مؤمن دانسته كه اوّلين آن ، داشتن خانه بزرگ است . [١] تعبيرى كه ايشان از اين گونه خانه ها نموده ، جالب توجّه است :

.... دارٌ واسِعَةٌ تواري عَورَتَهُ وسوءَ حالِهِ مِنَ النّاسِ . [٢]

.... خانه وسيعى كه عورت او و ناگوارى حال او را از مردم بپوشاند .

خاصيت خانه بزرگ ، پوشيدگى آن است و بزرگ بودن خانه ، هنگامى مثبت است كه پوشندگى داشته باشد . گذشته از منازل شخصى ، در مكان هاى عمومى نيز همين فرهنگ ، تأثيرگذار است . اگر طرّاحى مكان هاى عمومى تابع فرهنگ دينى باشد ، به گونه اى خواهد بود كه از اختلاط زن و مرد ، جلوگيرى كند . از آن جا كه فرهنگ حيا ، مستلزم جدايى زن و مرد از يكديگر و عدم اختلاط آنان است ، معمارى دينى بايد اين اصل را تسهيل كند و بناها را متناسب با آن ، طرّاحى كند . به همين جهت ، وقتى رسول خدا ، مسجد النبى را مى ساخت ، درى مخصوص زنان قرار داد و ورود و خروج مردان را از آن ، ممنوع ساخت . [٣] اين ، نمونه اى از تبعيت معمارى از فرهنگ است . امّا معمارى برهنه و غير دينى ، بر اصل اختلاط ، پايه گذارى مى شود . اين شكل معمارى ، متناسب با فرهنگ هاى دينى نيست و كپى بردارى از آن ، فرهنگ دينى را تهديد مى كند .

[١] ر . ك : بخش دوم ، فصل سوم : حيا و پوشش .[٢] الكافى ، ج ٦ ، ص ٥٣٠ ؛ بحار الأنوار ، ج ٧٦ ، ص ١٨٩ .[٣] الكافى ، ج ٦ ، ص ٥٣٠ ؛ بحار الأنوار ، ج ٧٦ ، ص ١٨٨ .[٤] كتاب من لايحضره الفقيه ، ج ٣ ، ص ٥٥٧ ؛ بحار الأنوار ، ج ٧٦ ، ص ١٨٧ و ١٨٨ .[٥] الكافى ، ج ٦ ، ص ٥٣٠ ؛ بحار الأنوار ، ج ٧٦ ، ص ١٨٨ .[٦] همان جا .[٧] الكافى ، ج ٥ ، ص ٣٢٨ و ج ٦ ، ص ٥٢٥ ؛ المحاسن ، ج ٢ ، ص ٦١٠ ؛ الخصال ، ص ١٥٩ ؛ بحار الأنوار ، ج ٧٦ ، ص ١٤٨ .[٨] همان جا .[٩] ر .ك : حلية الأولياء ، ج ١ ، ص ٣١٣ .