پژوهشي در فرهنگ حيا - پسنديده، عباس - الصفحة ٣٤٢
چه مى گويد و چه درباره اش مى گويند» [١] و «از آنچه گفته است يا درباره اش گفته اند ، شرمى ندارد» [٢] و «از آنچه مى گويد و يا درباره اش مى گويند ، شرم نمى كند» [٣] ياد شده است .
٢ . گستاخى و بى باكى
ويژگى ديگر اين گروه ، گستاخى و بى باكى آنان است كه از آن ، با عنوان «جرى شدن» ياد مى شود . افراد باحيا ، براى نظارت ديگران اهميّت ويژه اى در نظر مى گيرند و هنگام حضور آنان ، پروا دارند و ملاحظاتى را در رفتارهاى خود ، رعايت مى كنند ؛ امّا فرد بى حيا ، هيچ ارزشى براى حضور و نظارت ديگران ، قائل نيست و هيچ پروايى از ديده شدن ندارد و لذا با گستاخى تمام ، در حضور ديگران ، به رفتار زشت ، اقدام مى كند . اين گونه افراد ، هرگز به جهت آنچه انجام مى دهند ، دچار اضطراب نمى شوند . بخش مهمّى از روايات منقول از امامان معصوم عليهم السلام ، به اين مبحث اختصاص دارد و در سخنان آنان ، گاهى به رفتارهاى زشت ، از اين دريچه نگاه شده و اين گونه رفتارها مورد بررسى قرار گرفته است .
٣ . راضى بودن
ويژگى ديگر افراد گستاخ ، «رضايت» آنان از انجام دادن فعل قبيح است .
[١] رسول خدا مى فرمايد : «إن اللّه حرّم الجنة على كلّ فحاش بذى ء قليل الحياء ، لايبالى ما قال ولا ما قيل فيه ؛ خداوند ، بهشت را بر هر ناسزاگوىِ بد دهانِ كم حيا حرام كرده است ؛ كسى كه باكى ندارد كه چه مى گويد و چه درباره اش مى گويند» . (الكافى ، ج ٢ ، ص ٣٢٣ ؛ تحف العقول ، ص٤٤)[٢] ر .ك : الفردوس ، ج ٣ ، ص ٦٢٣ (ح ٥٩٤٧) ؛ المعجم الكبير ، ج ٧ ، ص ٣٧٦ ؛ اُسد الغابة ، ج ٣ ، ص ٦ .[٣] ر .ك : مستدرك الوسائل ، ج ١٨ ، ص ٨٩ ؛ مجمع الزوائد ، ج ١٠ ، ص ٢٨٤ ؛ المعجم الكبير ، ج ٧ ، ص ٣١٥ ؛ الإصابة ، ج ٣ ، ص ٢٩٦ .