خويش است . [١] انسان طمعكار نيز اين گونه است . او به هر چه طمع كند ، در حقيقت ، اسير آن مى شود . [٢] خلاصه اين كه تابع وسوسه بودن ، نشانه اسارت است و اسارت ، يعنى ضعف و ناتوانى . در مقابل ، كسانى كه توان به تأخير انداختن خواسته ها يا مقاومت در برابر وسوسه ها را دارند ، مالك و فرمانرواى خويش اند و اين ، نشان از قدرت و توانمندى نفس دارد . انسان قدرتمند ، كسى است كه خودش بتواند برنامه اش را تنظيم كند و نيروهاى مزاحم را مهار كند و نفس خويش را مديريت كند . امام على عليه السلاممى فرمايد :

.أقوَى النّاسِ مَن قَوِيَ عَلى نَفسِهِ .

.قوى ترينِ مردم ، كسى است كه بر نفس خويش قدرت دارد . [٣]

.أقوَى النّاسِ مَن غَلَبَ هَواهُ .

.قوى ترينِ مردم ، كسى است كه بر هوس خويش چيره شود . [٤]

.أقوَى النّاسِ أعظَمُهُم سُلطانا عَلى نَفسِهِ .

.قوى ترينِ مردم ، مسلّط ترين آنها بر نفس خويش است . [٥]

.لا قَوِيَّ أقوى مِمَّن قَوِيَ عَلى نَفسِهِ فَمَلَكَها .

.هيچ قدرتمندى قوى تر از كسى نيست كه بر نفس خويش قدرت دارد و آن را به تملّك خويش درآورده است . [٦]

[١] امام على عليه السلام مى فرمايد : «عبد الشهوة أسير لاينفك أسره ؛ بنده شهوت ، اسيرى است كه اسارت وى پايان ندارد» . (غررالحكم ودررالكلم ، ح ٦٣٠٠ ؛ عيون الحكم والمواعظ ، ص ٣٤١ ، ح ٥٨٢٩)[٢] امام على عليه السلام مى فرمايد : «كلّ طامع أسير ؛ هر طمعكارى اسير است» . (غررالحكم ودررالكلم ، ح ٦٨٣٢ ؛ مستدرك الوسائل ، ج ١٢ ، ص ٧١)[٣] غررالحكم ودررالكلم ، ح ٣٠٣٧ ؛ عيون الحكم والمواعظ ، ص ١١٩ (ح ٢٦٩٥) .[٤] غررالحكم ودررالكلم ، ح ٣٠٧٤ ؛ عيون الحكم والمواعظ ، ص ١٢٠ (ح ٢٧٢٧) .[٥] غررالحكم ودررالكلم ، ح ٣١٨٨ ؛ عيون الحكم والمواعظ ، ص ١١٦ (ح ٢٥٦٦) .[٦] غررالحكم ودررالكلم ، ح ١٠٩١٧ ؛ عيون الحكم والمواعظ ، ص ٥٣٤ (ح ٩٧٧٧) .