بنا بر اين ، اين كار را نمى توان يك ارزش دانست ؛ بلكه كارى است ضدّ ارزشى و لذا نبايد موضوع حيا قرار گيرد و اگر قرار گرفت ، حياى منفىِ ناشى از تكبّر خواهد بود . به همين جهت ، مردان الهى از پوشيدن لباس هاى ساده و معمولى شرم نمى كردند . رسول خدا ، كفش و لباس وصله دار مى پوشيد . [٣] حضرت عيسى عليه السلاملباس خشن بر تن مى كرد [٤] و حضرت على عليه السلام ، حتّى در دوران خلافتش از جامه كرباسى درشت و وصله شده استفاده مى كرد و خطبه مى خواند [٥] و حتّى دو لباس نداشت كه هنگام شستن يكى ، ديگرى را بپوشد و لذا روزى با پيراهن خيس ، خطبه مى خواند و پيراهن خود را هنگام خطبه حركت مى داد تا خشك گردد . [٦] ساده بودن ، خشن بودن و كم بودن تعداد لباس ها مايه ننگ و عار نيست . ٩ . افراد متكبّر ، اگر بنا باشد كمكى به ديگران نمايند ، سعى مى كنند آن كمك ،

[١] مكارم الأخلاق ، ص ١١٣ ؛ بحارالأنوار ، ج ٧٩ ، ص ٣١٢ .[٢] تاريخ دمشق ، ج ٣٤ ، ص ٩٨ ؛ كنزالعمّال ، ح ٤١٢٠٣ و نيز ، ح ٤١٢٠٠ .[٣] ر .ك : نهج البلاغه ، خطبه ١٦٠ ؛ الأمالى ، طوسى ، ص ٥٣١ (ح ١١٦٢) .[٤] ر . ك : نهج البلاغه ، خطبه ١٩٢ .[٥] ر . ك : بحارالأنوار ، ج ٧٩ ، ص ٣١٢ ـ ٣١٤ .[٦] الغارات ، ج ١ ، ص ٩٨ . نيز ، ر . ك : موسوعة الإمام على بن أبي طالب ، ج ١ ، ص ٢٩٢ (ح ٢٨٧) .