تفاوت حيا و كم رويى در آن نهفته است . شخص باحيا از انجام دادن فعل قبيح ، شرم مى كند و لذا كارش يك ارزش محسوب مى شود ؛ امّا فرد كم رو از فعل نيك، شرم مى كند و لذا كارش ضدّ ارزش به شمار مى رود . در برخى روايات ، از دو واژه «خير» و «حق» استفاده شده است . شرم از [اِبراز] حق ، كم رويى است . وقتى رسول خدا از على عليه السلامخواست تا يكى از فضايل خود را براى ابوبكر و عمر بيان كند ، ايشان خجالت كشيد و گفت : «أستحيى يا رسول اللّه ؛ شرم دارم ، اى رسول خدا !» . رسول خدا به ايشان فرمود :

.حَدِّثهُما إنَّ اللّه َ لايَستَحيي مِنَ الحَقِّ . [١]

.به آنان بگو . خداوند از آنچه حقّ است ، شرم نمى كند .

امام سجّاد عليه السلام در بيان ويژگى هاى مؤمن ، به كار خير اشاره كرده و فرموده است كه مؤمن ، كار خير را نه به خاطر ريا انجام مى دهد و نه به خاطر كم رويى ترك مى كند . [٢] همان گونه كه مى بينيم در اين دو كلام حكيمانه ، موضوع كم رويى ، «فعل حق» و «فعل خير» دانسته شده است . معيار سنجش «فعل نيك» نيز همانند بحث حيا ، دو چيز است : شرع و عرف . كارهايى كه موضوع كم رويى قرار مى گيرند ، گاهى همان چيزهايى هستند كه با معيارهاى الهى و با حكم الهى به عنوان فعل نيك ، شناخته شده اند . انجام دادن واجب و مستحب ، و ترك حرام و مكروه ، چيزهايى هستند كه فعل نيك را از ديدگاه دين ، معرّفى مى كنند . كسانى كه به خاطر ديگران از انجام دادن كارهاى واجب يا مستحب ، شانه خالى مى كنند و يا به حرام و مكروه ، تن مى دهند ، افرادى كم رو هستند .

[١] مناقب علىّ ، ابن مغازلى ، ص ٩٥ ، ح ١٣٩ ؛ العمدة ، ابن بطريق ، ص ٣٧٥ ؛ بحار الأنوار ، ج ٣٩ ، ص ١١٨ .[٢] «المؤمن ... لايعمل شيئا من الخير رياءً ولايتركه حياءً» . (الكافى ، ج ٢ ، ص ٢٣١ ؛ الأمالى ، صدوق ، ص ٥٨٢ ؛ تحف العقول ، ص ٢٨٠ ؛ بحار الأنوار ، ج ٦٧ ، ص ٢٧٠)