نكته ديگر ، گستره نمايان شدن اين گونه پيام هاست كه هيچ حد و مرزى نمى شناسند و به همه سرزمين ها رخنه مى كنند و همه جامعه ها را تحت سيطره خود درمى آورند . فيلمى كه توليد مى شود ويا مجلّه اى كه چاپ مى شود و يا موسيقى اى كه پخش مى شود ، محدود به قلمروى خاص نيست . امروز با گسترش فن آورى و پيدايش اينترنت و ماهواره ها ، توليدات سكس ، نمايش جهانى پيدا مى كنند . كار قبيحى كه انجام مى شود ، هر اندازه كه در حضور ناظران بيشترى صورت پذيرد ، نشان از بى حيايى بيشتر دارد . هر چه ناظرها بيشتر باشند ، قدرت شرم انگيزى آنان بيشتر مى شود و اگر در چنين فضايى باز هم كار ناروايى انجام شود ، حكايت از بى شرمى تمام دارد . مخاطبان رسانه ها در حقيقت ، ناظران رفتار رسانه اند . وقتى رسانه اى حاضر است در يك جمع جهانى به نمايش صحنه هاى شنيع و مستهجن بپردازد ، نشان مى دهد كه بى شرمى اش نيز جهانى است . اين ، مصداق همان چيزى است كه در فرهنگ قرآن از آن به عنوان «اشاعه فحشا» نام برده شده است :

.إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَـحِشَةُ فِى الَّذِينَ ءَامَنُواْ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ . [١]

.به درستى ، براى كسانى كه دوست دارند فحشا را در ميان اهل ايمان پراكنده سازند ، عذابى دردناك خواهد بود .

همچنين در روايات آمده كه منتشر ساختن فحشا و منكرات ، همانند عمل كردن به آنهاست . [٢] گذشته از سكس ، رسانه ، كاركرد ديگرى نيز دارد كه با موضوع حيا ارتباط

[١] نور ، آيه ١٨ .[٢] رسول خدا مى فرمايد : «من أذاع فاحشة كان كمبتدئها ؛ هر كس فحشايى را منتشر كند ، همانند فحشا كننده است» ( الكافى ، ج ٢ ، ص ٣٥٦ ؛ الاختصاص ، ص ٢٢٩ ؛ بحار الأنوار ، ج ٧٣ ، ص ٣٨٤) . در روايت ديگرى آمده كه ايشان فرمود : «ألا ومن سمع فاحشة فأفشاها فهو كالذى أتاها ؛ هر كس فحشايى را بشنود و آن را افشا كند ، همانند كسى است كه آن را انجام داده است (كتاب من لايحضره الفقيه ، ج ٤ ، ص ١٥ ؛ الأمالى ، صدوق ، ص ٥١٦ ؛ بحار الأنوار ، ج ٧٥ ، ص ٢١٣) .