پژوهشي در فرهنگ حيا - پسنديده، عباس - الصفحة ١٩٨
شدّت بيشترى دارد . فرداى عروسىِ حضرت زهرا عليهاالسلام ، رسول خدا ايشان را نزد خود فرا خواند . مى گويند حضرت زهرا عليهاالسلام در حالى خدمت پدر رسيد كه از شدّت حيا ، مدهوش و حيران بود . {-٤-}
ـ شرم باردارى
مسئله ديگر ، باردار شدن زن است كه موجب شرم مى گردد . اين شرم را «شرم باردارى» مى گويند . احتمالاً باردارى هميشه براى زنان همراه با شرم باشد ؛ امّا اولين بار از شدّت بيشترى برخوردار است . از آشكار شدن اوّلين نشانه هاى باردارى ، اضطراب و تشويش زن ، آغاز مى شود . در چنين مواردى ، رفت و آمدها كاهش مى يابد و زن سعى مى كند كمتر در ديدِ ديگران حاضر شود . درباره حضرت مريم عليهاالسلام نقل شده كه پس از باردار شدن ، به خاطر شرم از مردم ، از ميان آنان خارج شد . [٢] با پشت سر گذاشتن تجربه اوّل ، اوضاع ، كمى عادى مى شود و حياى زن ، كمتر مى گردد و در تجربه هاى بعدى با حياى كمترى مواجه خواهد شد . خلاصه كلام ، اين كه پرده هاى حُجْب و حيا ، موانع بسيار خوبى براى جلوگيرى از ارتباط نادرست ميان دختران و پسران است ؛ امّا هنگامى كه بناست پيوندى مشروع ميان دختر و پسرى برقرار شود ، ديگر تاريخ مصرف اين بخش از كاركرد حيا ، تمام مى شود . در هر يك از مراحل ازدواج ، هر اقدامى كه صورت مى گيرد ، با مقاومت حيا رو به رو مى شود ؛ امّا كم كم برطرف مى شود . باقى ماندن حيا ، باعث برقرار نشدن ارتباط ميان همسران مى گردد و آنان را در حدّ غريبه هاى پيش از ازدواج ، نگه مى دارد . شكّى نيست اين پرده ها كه مأموريت خاصّى داشته اند و اكنون مأموريتشان رو به پايان است ، بايد برداشته شوند ؛ امّا نكته مهمْ اين است كه : اين كار چگونه بايد انجام شود ؟ در عمليات كاهش حيا
[١] الأمالى ، طوسى ، ص ٤١ ؛ بحار الأنوار ، ج ٤٣ ، ص ٩٥ .[٢] الأمالى ، طوسى ، ص ٤٣ ؛ بحار الأنوار ، ج ٤٣ ، ص ٩٦ .[٣] بحار الأنوار ، ج ٧٢ ، ص ٢٥٨ .[٤] ر . ك : كشف الغمّة ، ج ١ ، ص ٣٧٥ ؛ السنن الكبرى ، ج ٥ ، ص ١٤٣ ؛ بحار الأنوار ، ج ٤٣ ، ص ١٣٨ .[٥] ر . ك : مجمع البيان، ج ٦، ص ٤١٧؛ بحار الأنوار، ٦ ج ١٤، ص ٢٢٥ .[٦] ر . ك : بخش اول ، فصل ششم : حيا و جنسيت .