برهنگى ، طمع شيطان را برمى انگيزد [١] و زمينه گناه را فراهم مى سازد . هر جا برهنگى وجود داشته باشد ، نگاه مسموم و شيطان ملعون نيز حضور دارند . وقتى نگاهى مسموم به بدنى برهنه يا نيمه عريان بيفتد ، غريزه جنسى تحريك مى شود و آتش شهوت ، شعله ور مى گردد . اين آتش شعله ور ، ممكن است پيامد ناگوار و پشيمان كننده اى داشته باشد ... امّا پوشش ، همانند قلعه اى بدن را در بر مى گيرد و از نگاه مسموم ، ايمن مى سازد . ايمنى و مصونيت ، از پيامدهاى مثبت پوشيدگى است . رسول خدا ، از يكى از انواع پوشش به عنوان سِپَر ياد كرده و از مردان خواسته تا به وسيله آن ، از زنان خود ، مراقبت و محافظت كنند . [٢] قرآن كريم نيز پوشش زن را مايه ايمنى از آزار مردان هوسباز دانسته است . [٣]

پوشش دوم و انواع آن

از مجموع آنچه گفتيم ، روشن شد كه هر چه حيا بيشتر باشد ، پوشيدگى بيشتر است . حياى ضعيف ، گاه به نامناسب بودن لباس هاى فرد ، منجر مى شود . انسان باحيا ، در منظر ديگران برهنه نمى شود و از لباس هاى بدن نما استفاده نمى كند و اگر در مواردى (مثل استحمام و شنا كردن) نياز به بيرون آوردن لباس باشد ، از پوشش هاى ديگر استفاده مى كند . اين پوشش ها را مى توان «پوشش دوم» ناميد . استفاده از پرده و يا چارديوارى محفوظ ، يكى از انواع اين پوشش هاست . پيامبر صلى الله عليه و آلههر گاه مى خواست غسل كند ، كسى به وسيله پرده ، ايشان را مستور مى ساخت . گاهى دخترش فاطمه عليهاالسلام اين كار را انجام مى داد ، [٤] گاه يكى از

[١] امام على عليه السلام مى فرمايد : «إذا تعرى الرجل نظر إليه الشيطان فطمع فيه ؛ فاستتروا ؛ وقتى كسى عريان شود ، شيطان به او نظر مى اندازد و در او طمع مى كند ؛ پس خود را بپوشانيد» . (التهذيب ، ج ١ ، ص ٣٧٣ ؛ الخصال ، ج ٢ ، ص ٦٣٠ ؛ تحف العقول ، ص ١١٩ ؛ بحار الأنوار ، ج ١٠ ، ص ١٠٨)[٢] ر . ك : الجامع الصغير ، ج ١ ، ص ٢٠ (ح ٩٩ .)[٣] احزاب ، آيه ٥٩ .[٤] ر . ك : صحيح البخارى ، ج ١ ، ص ٧٤ .