گاهى با شكلى از پوشش روبه رو هستيم كه برهنگى را در قالب پوشش ، احيا كرده است . ويژگى اين لباس ها با تغيير در دو مؤلّفه صورت مى گيرد : نوع دوخت و جنس پارچه . نوع دوخت به گونه اى است كه لباس را به تن مى چسبانَد و حجم بدن را نمايان مى سازد . پارچه آنها نيز نازك و بدن نماست . لباس هاى نازك و چسبان ، در حقيقت ، برهنگى را احيا مى كنند ؛ زيرا هدف از پوشيدن لباس ـ كه پوشيدگى است ـ ، با اين گونه لباس ها محقّق نمى شود و از اين جهت ، تفاوت چندانى با برهنگى ندارند . در فرهنگ روايات ، از اين گروه به عنوان «كاسياتٌ عاريات (پوشيدگان برهنه)» نام برده شده است . رسول خدا ، در زمره دوزخيان ، از زنانى نام مى بَرد كه لباس بر تن دارند ، امّا گويا برهنه اند و در ميان مردم به صورت تحريك كننده اى راه مى روند . {-١-}

.همچنين رسول خدا مى فرمايد : در آخر امّت من ، مردنماهايى هستند كه سوار بر وسايل نقليه خود شده ، بر درِ مساجد پياده مى شوند . زنان اينان ، پوشيده هاى برهنه اند كه موهايشان اينها برآمده است . اينها زنان نفرين شده اند . [٢]

اين شكل از پوشش ، شايد به رسوايى برهنگى نباشد ؛ امّا به هر حال ، نشان از ضعيف بودن حيا دارد . پوشش كامل ، نشان از حياى كامل زن دارد و پوشش نازك ، نشان از حياى اندك او . زنانى كه حياى كاملى دارند ، در مَعرض ديد ديگران ، نه لباس هاى چسبان مى پوشند ، و نه لباس هاى نازك ، و هر اندازه كه حياى آنان رقيق تر و ضعيف تر شود ، پوشش آنان ، ناقص تر و نازك تر مى شود . پوشش هاى كوتاه و نازك ، حكايت از حياى ناقص و رقيق دارد . امام على عليه السلامدر

[١] ر . ك : صحيح مسلم ، ج ٤ ، ص ٢١٩٢ ؛ السنن الكبرى ، ج ٢ ، ص ٢٣٤ ؛ مسند ابن حنبل ، ج ٣ ، ص ٢٧٤ (ح ٨٦٧٣) ؛ الجامع الصغير ، ج ٢ ، ص ١٠١ (ح ٥٠٤٥) ؛ مسند أبى يعلى ، ج ٥ ، ص ٥١٧ (ح ٦٦٦٠) .[٢] مسند ابن حنبل ، ج ٢ ، ص ٦٩١ (ح ٧١٠٥) ؛ المستدرك على الصحيحين ، ج ٤ ، ص ٤٣٦ ؛ كنزالعمّال ، ج ١٦ ، ص ٤٠١ (ح ٤٥١٠٥) .