پژوهشي در فرهنگ حيا - پسنديده، عباس - الصفحة ١٨٤

آمده بود ، در زمان جاهليت ، محدوده عورت ، بسيار اندك بوده است . مردم در پيش ديدِ ديگران عريان مى شدند و استحمام مى كردند و مردان ، هنگام نشستن ، لباس هاى بلند خود را بالا مى زدند ، به گونه اى كه ران آنها پيدا مى شد . اسلام ، قلمرو جديدى براى عورت تعريف كرد و تمام بدن زن را عورت دانست ، مگر دست ها (تا مچ) و صورت . به همين جهت ، پوشش زنان مسلمان نيز تغيير كرد . همچنين ، آيه حجاب (آيه ٥٩ از سوره احزاب) نازل شد و زنان ، سرهاى خود را پوشاندند : يَـأَيُّهَا النَّبِىُّ قُل لاِّ?زْوَ جِكَ وَ بَنَاتِكَ وَ نِسَآءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلَـبِيبِهِنَّ . اى پيامبر ! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو روسرى هاى بلند خود را بر خويش فرو افكنند . پس از نزول اين آيه ، زنان به گونه اى سر خود را مى پوشاندند كه گوش ها ، گوشواره ها و گردن و سينه آنان پيدا بود . [١] لذا آيه ديگرى نازل شد كه به آنان دستور داد مَقنعه هاى خود را به روى سينه ها بيندازند : وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ . [٢] و (اطراف) روسرى هاى خود را بر سينه خود افكنند . زنان نيز از فرداى روزى كه اين آيه نازل شد ، با حجاب كامل بيرون آمدند . [٣] همچنين وقتى عورت ، قلمرو توسعه يافته اى پيدا كرد ، پوشش ، بايد محدوده بيشترى از بدن را مى پوشانْد . بدين ترتيب ، چيزى به نام شلوار نيز در زمره پوشش ها راه يافت . رسول خدا ، درباره پوشيدن شلوار فرموده است :

.اُمِرتُ بِالسَّترِ ، فَلَم أجِد شَيئا أستَرَ مِنهُ . [٤]