در مى آورد و در چنين وضعيتى جرئت و اهتمام و شتاب شيطان براى فريب دادن انسان به شدّت افزايش مى يابد . كسى كه تنها مى شود ، افكار وسوسه انگيز به او هجوم مى آورند . فرزندى كه در خانه تنها مانده است ، به محض اين كه والدين او از منزل خارج مى شوند ، ممكن است افكار وسوسه انگيز بى شمارى او را احاطه كنند ، به گونه اى كه خود را در ميان آنها گرفتار مى بيند . در چنين مواردى به موازات خروج والدين از منزل ، شيطان ، جاى آنان را گرفته است . فرزند ، از هنگامى كه مطّلع مى شود بايد درون خانه بماند و از زمانى كه مطمئن مى گردد تنها خواهد شد ، اين امكان وجود دارد كه هجوم افكار وسوسه انگيز بر وى شروع شود . ممكن است براى تنهايى خود ، فكرهايى داشته باشد و برنامه هايى بريزد . بخشى از وجود او كه منتظر چنين فرصتى است ، به شدّت مسرور مى شود . البته ممكن است در عين حال ، اضطراب هم داشته باشد و احتمالاً هر چه به زمان خروج والدين نزديك تر مى شود ، عصبى تر مى گردد و اگر در برنامه آنان تأخيرى روى دهد ، عصبانى مى شود و لحظه به لحظه بر شدّت عصبانيت وى افزوده مى شود . اينها در آغاز راه است . اوج قضيه ، هنگام تنها شدن است ... غرضْ اين كه از هنگام اطّلاع يافتن فرد از تنها شدن و فراهم شدن امكان خلوت ، شيطان ، حركت خود را آغاز مى كند و اين حركت شوم ، هنگام تنهايى به اوج خود مى رسد . به نظر مى رسد منحنى وسوسه ها با مطّلع شدن از خروج والدين ، تغيير چشمگيرى پيدا خواهد كرد و هنگام خارج شدن آنان ، به شدّت ، سير صعودى پيدا مى كند . [١] مى توان در رفتار و خصوصيات فرد ، مشاهده كرد . فردى كه در خلوت خود ، متأثّر از شيطان است ، هم نسبت به گناه شتاب دارد ، هم جرئت پيدا مى كند ، هم به آن اهتمام بيشترى دارد ، و هم بيش از هر وقت ديگرى خود را

[١] الخصال ، ص ١٣٢ (ح ١٤٠) ؛ مستدرك الوسائل ، ج ١٤ ، ص ٢٦٥ ؛ بحار الأنوار ، ج ١١ ، ص ٣١٨ .[٢] ر . ك : بحار الأنوار ، ج ٧٢ ، ص ١٩٧ ؛ مستدرك الوسائل ، ج ١٤ ، ص ٢٦٥ .[٣] ر . ك : الكافى ، ج ٨ ، ص ٣٠٣ .[٤] اين مسئله ، خود مى تواند موضوع يك تحقيق ميدانى قرار گيرد .ويژگى هاى چهارگانه اى را كه براى شيطان برشمرديم ، يعنى : شتاب گرفتن ، جرئت ورزيدن ، اهتمام و نزديك شدن .[٥] رسول خدا مى فرمايد : «إن اللّه ـ تبارك وتعالى ـ كرّه لكم أيّتها الأمة ... أن ينام الرجل فى بيت وحده ؛ خداوند تبارك و تعالى براى شما امت من نمى پسندد كه كسى در اتاقى تنها بخوابد» . (كتاب من لايحضره الفقيه ، ج ٣ ، ص ٥٥٦ ، ح ٤٩١٤ و ج ٤ ، ص ٣٥٧ ، ح ٥٧٦٢ ؛ الأمالى ، صدوق ، ص ٣٧٧ ، ح ٤٧٨ . همچنين ، ر . ك : مسند ابن حنبل ، ج ٢ ص ٤٠١ ، ح ٥٦٥٤)[٦] امام كاظم عليه السلام مى فرمايد : «لعن رسول اللّه صلى الله عليه و آله ثلاثة : الآكل زاده وحده والنائم فى بيت وحده والراكب فى الفلاة وحده ؛ رسول خدا سه گروه را نفرين كرده است : كسى كه تنهايى غذا مى خورد و كسى كه تنهايى در خانه مى خوابد و كسى كه در بيابان ، تنهايى سفر مى كند» . (كتاب من لايحضره الفقيه ، ج ٢ ، ص ٢٧٧ ، ح ٢٤٣٤ ؛ الخصال ، ص ٩٣ ، ح ٣٨ ؛ بحار الأنوار ، ج ٧٦ ، ص ١٨٧)