از اين رو ، نياز انسان به قناعت ، بيشتر از نياز او به حرص و طمع است. [١] گواراترين زندگى ، از آنِ كسى است كه به روزى خدا قانع و از آن راضى باشد. [٢] رسيدن به حيات طيّبه از آرزوهاى اهل ايمان است . مرحوم شريف رضى مى گويد : از امير المؤمنين عليه السلام تفسير آيه شريف « فَلَنُحْيِيَنَّهُو حَيَوةً طَيِّبَةً» [٣] را پرسيدند و ايشان در پاسخ فرمود :

.حيات طيّبه ، قناعت است. [٤]

.از امام صادق عليه السلام نقل شده كه لقمان به فرزن اِقنَع بِقَسمِ اللّه ِ لَكَ يَصفُ عَيشُكَ . [٥]

.به آنچه خدا قسمت تو كرده ، قانع باش ، تا زندگى ات باصفا شود .

كسى كه از تقدير الهى راضى است ، از مردم ، بى نياز است [٦] و به غنا و بى نيازى واقعى دست مى يابد؛ [٧] زيرا اگر كسى به آنچه براى او بس است راضى باشد ، كمترين

[١] امام على عليه السلام : «إنكم إلى القناعة بيسير الرزق أحوج منكم إلى اكتساب الحرص في الطلب ؛ شما به قناعت بر روزى كم ، نيازمندتر هستيد تا به دست آوردن حرص در طلب روزى» (غرر الحكم ، ح ٨٩٨٥ ؛ عيون الحكم والمواعظ، ص ١٧٤) .[٢] امام على عليه السلام : «القناعة أهنأ عيش ؛ قناعت ، گواراترين زندگى است» (غرر الحكم ، ح ٩٠٧٣ ؛ عيون الحكم والمواعظ ، ص ٢٣) ؛ «إن أهنأ الناس عيشا من كان بما قسم اللّه له راضيا ؛ همانا گواراترين زندگى ، از آن كسى است كه به آنچه خدا قسمت او كرده است راضى باشد » (غرر الحكم ، ح٩٠٧٧ ؛ عيون الحكم والمواعظ: ص ١٤٣) .[٣] سوره نحل ، آيه ٩٧ .[٤] نهج البلاغة ، حكمت ٢٢٩ .[٥] قصص الأنبياء ، ص١٩٥ ، ح٢٤٤ .[٦] امام على عليه السلام : «من قنع برزق اللّه استغنى عن الخلق ؛ هركه به روزى خدا قانع باشد ، از خلق خدا بى نياز مى گردد» (غرر الحكم ، ح٩٠٥٧ ؛ عيون الحكم والمواعظ: ص ٤٤٩) .[٧] امام على عليه السلام : «ارض من الرزق بما قسم لك تعش غنيا ؛ به آن روزى اى كه خدا براى تو تقسيم كرده ، راضى باش تا غنى و بى نياز زندگى كنى» (غرر الحكم ، ح٩٢١٨؛ ر. ك: عيون الحكم والمواعظ، ص٧٥) .