يكى از جنبه هاى زندگى ، «كار كردن» است . شما به كار كردن ، چگونه نگاه مى كنيد؟ ارزيابى تان از كار كردن چيست؟ آيا جزو كسانى هستيد كه كار را عامل رنج و سختى انسان مى دانند؟ آيا به نظر شما دنيا بدون زحمت كشيدن و كار كردن ، زيباتر و دلپذيرتر است؟ آيا كار را مزاحم راحتى و خوش بختى انسان مى دانيد؟ گروهى از انسان ها خوش بختى را در اين مى دانند كه هروقت ، هرچه را خواستند ، آماده باشد و براى تهيه آن ، به صرف وقت و تحمّل رنج و زحمت ، نيازى نباشد . در اين ديدگاه نبايد ميان خواسته و تحقّق آن ، «فاصله زمانى» وجود داشته باشد . همچنين نبايد ميان اين دو ، حلقه گم شده اى به نام «كار و تلاش» وجود داشته باشد . اين گروه ، نه حوصله تحمّل گذشت زمان را دارند و نه توان به زحمت انداختن تن را ؛ همه چيز بايد «فورا» و «بدون زحمت» به دست آيد. اين تفكّر ، مخصوص كسانى است كه مى خواهند يك شبه ، ره صدساله را بپيمايند . اين مسئله ، بيشتر در ميان جوانان ديده مى شود . جوان امروز ، كار را زحمت زندگى مى داند و حال آن كه كار ، يكى از ارزش هاى زندگى است . زندگى زوج هاى جوانى كه تشكيل خانواده مى دهند ، از اين بُعد نيز آسيب پذير است . از سوى ديگر ، گاهى تصوّر مى شود كه مسائل معنوى ، جاى كار و تلاش را