رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ٥٤
تشكيل مى دهد . بيش از چند سال در اين دنيا زندگى نمى كنيم و حيات جاويد ما در سراى ديگر است . به لحاظ ارزش نيز دنيا و هر آنچه در آن است ، ناچيز است . به خاطر انسان و در خدمت انسان آفريده شده و همچون ابزارى براى زندگى واقعى اوست . پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهمى فرمايد:
.إنَّ الدُّنيا خُلِقَت لَكُم وأنتُم خُلِقتُم لِلآخِرَةِ. [١]
.همانا دنيا براى شما آفريده شده و شما براى آخرت .
.امام على عليه السلام نيز در اين باره مى فرمايد: الدُّنيا خُلِقَت لِغَيرِها ولَم تُخلَق لِنَفسِها . [٢]
.دنيا براى جز خودش آفريده شده ، نه براى خودش .
.و در كلام ديگرى چنين تصريح مى كند: إنَّ اللّه َ سُبحانَهُ قَد جَعَلَ الدُّنيا لِما بَعدَها وَابتَلى فيها أهلَها لِيَعلَمَ أيُّهُم أحسَنُ عَمَلاً ولَسنا لِلدُّنيا خُلِقنا ولا بِالسَّعيِ فيها اُمِرنا. [٣]
.همانا خداوند سبحان ، دنيا را براى پس از آن آفريده و اهل دنيا را در آن مى آزمايد تا معلوم شود كه چه كسى نيك كردارتر است . ما براى دنيا آفريده نشده ايم و به كوشش در آن (براى به دست آوردن حطام دنيوى) مأمور نگشته ايم .
همچنين دنيا مزرعه آخرت دانسته شده و اين يعنى دنيا بستر حيات است ، نه هدف حيات . پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهمى فرمايد:
.الدُّنيا مَزرَعَةُ الآخِرَةِ . [٤]
.دنيا كشتزار آخرت است .
[١] ميزان الحكمة ، ج٤ ، ص١٦٩٢ ، ح٥٧٥٣.[٢] نهج البلاغة ، حكمت ٤٦٣.[٣] نهج البلاغة ، نامه ٥٥.[٤] ميزان الحكمة ، ج٤ ، ص١٦٩١ ، ح٥٧٤٧.