رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٣٩

.إنَّ اللّه َ عَزَّ وَجَلَّ يَقولُ : ... وُضِعَتِ الرّاحَةُ فِي الجَنَّةِ وَالنّاسُ يَطلُبونَها فِي الدُّنيا فَلا يَجِدونَها . [١]

.همانا خداوند ـ عزّ وجلّ ـ مى فرمايد : ... من ، آسايش را در بهشت قرار دادم و مردم ، آن را در دنيا مى جويند و از اين رو ، آن را نمى يابند .

يافتن آنچه وجود ندارد ، به ناكامى منجر مى شود و احساس ناكامى ، موجب افسردگى و نارضايتى خواهد شد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در روايت ديگرى ، به جنبه ديگرى اشاره كرده ، مى فرمايد:

.مَن طَلَبَ ما لَم يُخلَق ، أتعَبَ نَفسَهُ ولَم يُرزَق . [٢]

.هركس چيزى را طلب كند كه آفريده نشده ، خود را به زحمت انداخته و چيزى نصيب او نمى گردد .

اين ، يك اصل است و نياز به هيچ توضيحى ندارد ؛ اما سؤالْ اين است كه چه چيزى خلق نشده ، ولى مردم ، در پى آن هستند؟ در ادامه روايت آمده است :

.قيلَ : يا رسولَ اللّه ِ ! ومَا الَّذي لَم يُخلَق ؟ قالَ : الرّاحَةُ فِي الدُّنيا . [٣]

.گفته شده : اى پيامبر خدا! آنچه آفريده نشده ، چيست؟ فرمود : راحتى در دنيا.

انسان ، خواهان راحتى و آسايش است و لذا از دنيا انتظار راحتى و خوشى دارد ؛ حال آن كه چنين چيزى در دنيا وجود ندارد و همين خواسته ، مايه ناراحتى و نارضايتى وى را فراهم مى كند! زُهْرى نقل مى كند كه : روزى امام سجاد عليه السلام به يكى از كسانى كه در مجلس ايشان حاضر بود ، رو كرد و فرمود :

.اِتَّقِ اللّه َ وأجمِل فِي الطَّلَبِ ولا تَطلُب ما لَم يُخلَق ، فَإِنَّ مَن طَلَبَ ما لَم يُخلَق تَقَطَّعَت نَفسُهُ حَسَراتٍ ولَم يَنَل ما طَلَبَ . [٤]