مادى زندگى ، بلكه براى تأمين نيازهاى عاطفى مان نياز به اُنس گرفتن با ديگران داريم. بنابراين، اُنس و صميميت، يكى از عوامل مهم در رضامندى و شادكامى است. در ادامه به برخى از قلمروهاى اين موضوع اشاره مى كنيم:

١ . در كنار دوستان

يكى از قلمروهاى اُنس و صميميت، «دوستان» هستند. وجود دوست ، انسان را از تنهايى، بيرون مى كند و به زندگى، نشاط مى بخشد. علّت بسيارى از نارضايتى ها را بايد در فقدان روابط دوستانه جستجو كرد. نارضايتى درونى، هميشه معلول محروميت مالى و ناكامى در به دست آوردن رفاه نيست؛ ناكامى در صميميت و فقدان دوستان صميمى ، از عوامل مهم در نارضايتى و ناخرسندى است. نياز انسان به اُنس و صميميت، با هيچ عامل ديگرى تأمين نمى شود. هر نيازى تأمين كننده خاص خود را دارد. نياز به اُنس و صميميت ، چيزى غير از نياز به مال و رفاه است؛ لذا اين بخش از نياز انسان حتّى با وجود امكانات فراوان نيز ارضا نمى شود . ثروتمندان و مرفّهان تنها، از زندگى خود لذّت نمى برند. يكى از لذّت هاى زندگى، معاشرت با دوستان است . كسانى كه ارتباط سالم و سازنده اى با دوستان خود دارند ، رضامندى بيشترى از زندگى دارند . البته اصل مهم در روابط با ديگران ، «همسانى» افراد است . لذّت دوستى هنگامى به وجود مى آيد كه انسان بتواند همانند خود را بيايد و با او رابطه برقرار كند . در غير اين صورت، رابطه با هر كسى نمى تواند رضايت بخش باشد؛ ولى به هر حال، اُنس با ديگران، يكى از نيازهاى انسان است . امام صادق عليه السلام در اين باره مى فرمايد:

.لِكُلِّ شَيءٍ شَيءٌ يَستَريحُ إلَيهِ ، وإنَّ المُؤمِنَ يَستَريحُ إلى أخيهِ المُؤمِنِ كَما يَستَريحُ الطَّيرُ إلى شَكلِهِ . [١]

.براى هر چيزى ، چيز ديگرى است كه آسايش خود را در آن مى جويد و همانا

[١] الإختصاص ، ص٣٠ ؛ مشكاة الأنوار ، ص١٠٤ ؛ عدة الداعى ، ص١٨٧ ؛ المؤمن ، ص٣٩ .