روزى رسان است ؛ واقعيتْ اين است كه خداوند ، تأمين روزى را تضمين كرده است ؛ واقعيتْ اين است كه در خصوص ازدواج ، وعده داده كه همسران جوان را بى نياز سازد . اينها واقعيت هاى زندگى اند؛ اينها قوانين حاكم بر روزى بشرند . اما ما چگونه فكر مى كنيم؟ اولاً خودمان را روزى رسان مى دانيم و ثانيا مى گوييم بايد ثروت داشت و بعد ازدواج كرد؛ ولى خداوند مى گويد: اولاً من روزى رسان هستم و ثانيا ازدواج كنيد تا شما را بى نياز كنم . اعتماد نداشتن به خداوند ، مشكل اصلى است و اين ، يك مشكل اقتصادى نيست ؛ يك مشكل شناختى و اعتقادى است . اگر شناخت ها اصلاح شود و انسان ، به خداوند اعتماد داشته باشد ، نگران مخارج زندگى نخواهد بود و انسان ، با رخت بربستن اين نگرانى و اضطراب ، از يك سو به احساس آرامش بيشترى دست مى يابد و از سوى ديگر ، با ازدواج كردن ، آن را تكميل مى كند و با تشكيل خانواده ، از صفاى زندگى لذّت مى برد . ترس از فقر ، حيله شيطان است . قرآن كريم مى فرمايد: الشَّيْطَـنُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ . [١] شيطان ، به شما وعده فقر مى دهد . ولى خداوند ، وعده بى نيازى داده است . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد : هر كس بر اساس اعتماد به خداوند، ازدواج كند ، اين حق بر عهده خداوند است كه او را يارى كند. [٢] برخلاف آنچه تصوّر مى شود كه ازدواج كردن ، مايه سخت تر شدن وضع مالى مى شود ، برعكس ، باعث توسعه مادى زندگى نيز مى گردد . اين ، يك قانون الهى است ؛ بايد به آن اعتماد داشت . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد:

.اِتَّخِذُوا الأَهلَ فَإِنَّهُ أرزَقُ لَكُم . [٣]

[١] سوره بقره، آيه ٢٦٨.[٢] الكافى ، ج٥ ، ص٣٢٩ ؛ كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج٣ ، ص٣٨٣ ؛ تهذيب الأحكام ، ج٧ ، ص٢٣٩ ؛ قرب الإسناد ، ص١١ .[٣] الكافى، ج٥، ص٣٢٩، ح٦ ؛ كتاب من لايحضره الفقيه، ج٣، ص٣٨٣ ؛ تهذيب الأحكام، ج٧، ص٢٤ ؛ ? قرب الإسناد، ص٢٠ .