بنا بر اين ، سلامت ، برترين نعمت هاست [٣] و هيچ لذّتى گواراتر از عافيت نيست [٤] ؛ اما با اين حال ، يكى از نعمت هاى فراموش شده است . انسان ، ارزش سلامت خود را درك نمى كند و پيوسته از نداشتن امكانات، نالان است ، غافل از اين كه اگر نعمت سلامت نباشد ، هيچ چيز براى انسان ، لذّت بخش نخواهد بود . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از «سلامت» به عنوان يكى از نعمت هاى كفران شده ياد مى كند. [٥] چه بسا هم اكنون ، قدر سلامت خود را درك نمى كنيم و در گذشته نيز آن هنگام كه از سلامت برخوردار بوديم ، قدر آن را ندانستيم . لذّت بردن از يك نعمت ، هنگامى رخ مى دهد كه انسان ، وجود آن را درك كند و به اهميت و ارزش آن پى برد . براى لذّت بردن از سلامت ، بايد قدر آن را شناخت و در نگه دارى آن كوشيد.

٣ . لذّت خواب

زمان ، به دو قسمت شب و روز تقسيم شده است . روز ، براى تلاش و فعاليت و كسب روزى ، و شب، براى استراحت و برطرف كردن خستگى . اگر شب براى استراحت و

[١] غرر الحكم ، ح١١١٥٦ ؛ عيون الحكم والمواعظ، ص١٨٦ .[٢] غرر الحكم ، ح١١١٥٧ ؛ عيون الحكم والمواعظ، ص١٨٩ .[٣] امام على عليه السلام : «الصحة أفضل النعم» (غررالحكم، ح١١١٤٨ ؛ عيون الحكم والمواعظ، ص٢٣).[٤] امام على عليه السلام «العافية أَهنى النعم» (غررالحكم، ح١١١٤٩ ؛ عيون الحكم والمواعظ، ص٣١) ؛ «الصحة أهنأ اللذتين» (غررالحكم، ح١١١٥١).[٥] «نعمتان مكفورتان: الأمن و العافية» (الخصال، ص ٣٤ ؛ بحار الأنوار، ج ٨١، ص ١٧٠) .