رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٨٦

اين ، يعنى مقام شفاعت . ثروتمندان ، از طريق شفاعت محرومان به بهشت مى روند ؛ پس فقر فقيران ، به دليل بى توجّهى آنان به خداوند نبوده است.

.امام صادق عليه السلام نيز در اين باره مى فرمايد: إنَّ اللّه َ عَزَّ وجَلَّ لَيَعتَذِرُ إلى عَبدِهِ المُؤمِنِ المُحوجِ فِي الدُّنيا كَما يَعتَذِرُ الأَخُ إلى أخيهِ فَيَقولُ : وعِزَّتي وجَلالي ما أحوَجتُكَ فِي الدُّنيا مِن هَوانٍ بِكَ عَلَيَّ فَارفَع هذَا السَّجفَ فَانظُر إلى ما عَوَّضتُكَ مِنَ الدُّنيا قالَ : فَيَرفَعُ فَيَقولُ : ما ضَرَّني ما مَنَعتَني مَعَ ما عَوَّضتَني . [١]

.خداوند عز و جل از بنده باايمان نيازمند ، عذرخواهى مى كند ، همانند عذرخواهى برادرى از برادرش ، و مى گويد : به عزّت و جلالم سوگند ، در دنيا به اين دليلْ نيازمندت نكردم كه تو را خوار مى دانستم . اين پرده را بردار و به آنچه در عوض دنيا به تو داده ام بنگر . و او چون پرده را بردارد ، بگويد : با اين پاداشى كه داده اى ، آنچه را كه از من ، منع كرده بودى به زيان من نبوده است .

چند لحظه به اين سؤال فكر كنيد كه شريف ترين و عزيزترين بندگان خدا چه كسانى هستند؟... آن گاه ، به اين بينديشيد كه چه كسانى بيشترين سختى و رنج و مصيبت را در اين دنيا ديده اند؟... چه پاسخى براى اين دو سؤال داريد؟ آيا اين گونه نيست كه انبيا و اولياى الهى ، برترى بندگان خدا هستند؟ آيا رسول خدا صلى الله عليه و آلهشريف ترين مخلوق در همه آفرينش نيست؟ و آيا هم او نيست كه بيشترين آزار و اذيت ها را ديده است؟ او خود در اين باره مى فرمايد:

.ما اُوذِيَ نبَِيٌّ مِثلَ ما اُوذيتُ . [٢]

.هيچ پيامبرى به اندازه من اذيت نشد.

آيا پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله، حضرت على عليه السلام ، برترين مخلوق خدا نيست؟ و آيا هم او نيست كه اوّل مظلوم عالم است؟ آيا او همان كسى نيست كه مى گويد: