رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ١٣٩
.جَرَّبنَا العَيشَ لينَهُ وشَديدَهُ فَوَجَدناهُ يَكفي مِنهُ أدناهُ. [١]
.نرم و سخت زندگى را تجربه كرديم و ديديم كه كمترين آن نيز كفايت مى كند .
هوس هاى زندگى ، از آزارهاى بزرگ زندگى اند. ما براى اين كه زندگى بهترى داشته باشيم ، هوس ها و آرزوهاى زيادى در سر مى پرورانيم ؛ اما غافل از اين كه هوس هاى زندگى ، قربانگاه هاى آسايش و آرامش زندگى اند. هرچه هوس هاى زندگى گسترش يابد ، تنيدگى و رنج زندگى نيز افزايش مى يابد . امام على عليه السلام مى فرمايد:
.طَلَبتُ العَيشَ فَما وَجَدتُ إلاّ بِتَركِ الهَوى ، فَاترُكُوا الهَوى لِيَطيبَ عَيشُكُم . [٢]
.زندگى را جستجو كردم و آن را جز در ترك كردن هوس نديدم . پس هوس را ترك كنيد تا زندگى تان لذّت بخش گردد .
بنابراين ، براى رسيدن به يك زندگى لذّت بخش بايد دنيا را ناچيز شمرد و زندگى را راحت گرفت . زندگى را راحت بگيريد تا راحت زندگى كنيد . مطمئن باشيد همه چيز به دست خود شماست.
[١] شرح نهج البلاغة ، ابن ابى الحديد ، ج٣ ، ص١٥٩ .[٢] جامع الأخبار ، ص١٢٣ .