رفع خستگى قرار داده نمى شد ، كار مداوم و خستگى هاى پياپى ، جسم انسان را فرسوده مى كرد . همان گونه كه در بحث لذّت كار مطرح كرديم ، تلاش و فعاليت ، يكى از عوامل آرامش و بهداشت روان است؛ اما كار و تلاش مستمر هم ، موجب خستگى جسمانى و روانى مى گردد . از اين رو ، انسان در كنار كار ، به استراحت نيز نياز دارد . روز ، براى تلاش قرار داده شده و شب ، براى استراحت . خواب و استراحت اگر به درستى انجام شود ، نقش مؤثّرى در آرامش روانى انسان ها دارد و در نتيجه ، بر ميزان رضايت از زندگى افراد خواهد افزود و نبايد به سادگى از كنار آن گذشت . خداوند در قرآن كريم خواب را مايه راحتى و آسايش معرفى كرده است : وَ جَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا . [١] و خواب شما را مايه آسايش و استراحت قرار داديم . و در جاى ديگر قرآن كريم آمده است: وَ هُوَ الَّذِى جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِبَاسًا وَ النَّوْمَ سُبَاتًا . [٢] و اوست كه شب را براى شما پوشش قرار داد و خواب را مايه راحتى . شب ، همانند رواَندازى است كه انسان را در برمى گيرد و انسان ، چون به خواب مى رود ، آسوده مى گردد. مرحوم علاّمه طباطبايى رحمه الله در تعريف «سُبات» مى گويد: سبات به معناى راحتى و رها شدن است ؛ زيرا خواب ، باعث آرامش و آسودگى قواى جسمانى از خستگى و رنجى مى شود كه در هنگام بيدارى ، بر اثر تصرّفات نفس در بدن ، عارض مى شود . [٣] در جاى ديگر قرآن نيز به آرام بخش بودن شب ، اشاره شده است:

[١] سوره نبأ ، آيه ٩ .[٢] سوره فرقان ، آيه ٤٧ .[٣] الميزان ، ج٢٠ ، ص١٦٢ .