رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٧٦

.لِيُخطِئَهُ وما أخطَأَهُ لَم يَكُن لِيُصيبَهُ . [١]

.هر چيزى حقيقتى دارد ؛ هيچ بنده اى به حقيقت ايمان نمى رسد تا اين كه بداند آنچه به او رسيده ، بنا نبوده كه نرسد ، و آنچه به او نرسيده ، بنا نبوده كه برسد .

و وقتى كسى به حقيقت ايمان رسيد ، آن گاه ، حلاوت و لذّت آن را مى چشد . امام صادق عليه السلام مى فرمايد:

.كانَ أميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام يَقولُ : لا يَجِدُ أحَدُكُم طَعمَ الإِيمانِ حَتّى يَعلَمَ أنَّ ما أصابَهُ لَم يَكُن لِيُخطِئَهُ وأنَّ ما أخطَأَهُ لَم يَكُن لِيُصيبَهُ وإنَّ الضّارَّ النّافِعَ هُوَ اللّه ُ عَزَّ وَجَلَّ . [٢]

.امير المؤمنين عليه السلام همواره مى فرمود : هيچ يك از شما طعم ايمان را نمى چشد تا اين كه بداند آنچه به او رسيده ، بنا نبوده كه نرسد و آنچه به او نرسيده ، بنا نبوده كه برسد ، و اين كه زيان رسان و سودرسان ، فقط خداوند ـ عزّ وجلّ ـ است .

اين الگوى باور درباره خوشايند و ناخوشايند زندگى ، انسان را آسيب ناپذير ساخته ، موجب ايمنى مى گردد ؛ همان گونه كه لقمان حكيم ، اين گونه بوده است . امام صادق عليه السلام درباره وى مى فرمايد:

.لَم يَفرَح بِشَيءٍ إن أتاهُ مِن أمرِ الدُّنيا ولا حَزِنَ مِنها عَلى شَيءٍ قَطُّ . [٣]

.به هيچ چيز ، خوش حال نمى شد ، اگر از دنيا چيزى به او مى رسيد ، و به خاطر نداشتن هيچ چيزى از دنيا غمگين نمى شد .

اين ، اعجازِ باور به تقدير الهى است . باور به تقدير الهى ، انسان را از تأثير نوسانات شديد زندگى ، ايمن مى سازد و بدين سان ، آرامش و آسايش را به زندگى مى آورد . به همين جهت ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد:

.مَن حَمَلَ الأمرَ عَلَى القَضاءِ استَراحَ . [٤]