رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ١٦٥
٣ . خانه زندگى
يكى از نيازمندى هاى انسان ، «مكان» زندگى است . بشر ، به خانه اى نياز دارد تا در آن آرام گيرد . در ادبيات عرب ، از خانه ، به «مسكن» تعبير مى شود كه از ماده «سكن» به معناى سكون و آرامش گرفته شده است. [١] خانه ، محل آرام گرفتن انسان پس از مدّتى تلاش و كوشش است . امام صادق عليه السلام يكى از عوامل آسايش انسان در دنيا را برخوردارى از خانه اى وسيع بيان كرده است. [٢] پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نيز از آن به عنوان نعمت دنيا ياد كرده است. [٣] وقتى از امام كاظم عليه السلام پرسيدند كه: لذّت زندگى دنيا در چيست؟ يكى از امورى را كه در پاسخ مطرح فرمودند ، «خانه وسيع» بود. [٤] درون مسجد الحرام ، حلقه اى از بنى هاشم تشكيل شده بود كه در آن ، عباس بن محمّد و ديگران حضور داشتند . امام كاظم عليه السلام نيز در جمع آنان حضور داشت كه صحبت از زندگى دنيا به ميان آمد و هر يك درباره آن ، چيزى گفتند . حاضران ، نظر امام كاظم عليه السلام را پرسيدند و ايشان از وسعت منزل به عنوان يكى از عوامل خوش بختى در زندگى ياد كردند. [٥] پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
.مِن سَعادَةِ المَرءِ المُسلِمِ المَسكَنُ الواسِعُ . [٦]
[١] الصحاح ، ج٥ ، ص٢١٣٦ ماده «سكن» ؛ لسان العرب ، ج١٣ ، ص٢١١ ماده «سكن» .[٢] امام صادق عليه السلام : «ثلاثة للمؤمن فيها راحة : دار واسعة تواري عورته و سوء حاله ... ؛ سه چيز ، مايه راحتى مؤمن است : خانه وسيعى كه خانواده او را فراگيرد و دگرگونى حال او را از مردم پنهان سازد» (الكافى ، ج ٦ ، ص٥٢٥ ؛ الخصال ، ص١٥٩ ؛ المحاسن ، ج٢ ، ص٦١٠) .[٣] رسول خدا صلى الله عليه و آله : «ثلاث من نعيم الدنيا : ... والمنزل الواسع ؛ سه چيز از نعمت هاى دنياست : ... و منزل بزرگ» (كنز العمّال ، ج ٣ ، ص ٢٥٩ ؛ المطالب العالية ، ج ٢ ، ص ١٥٥) .[٤] ر . ك : الكافى ، ج٦ ، ص٥٢٦ ؛ المحاسن ، ج٢ ، ص٦١١ .[٥] ر . ك : المحاسن ، ج٢ ، ص٦١١ .[٦] الكافى ، ج٦ ، ص٥٢٦ ؛ الخصال ، ج١، ص١٨٣ ؛ المحاسن ، ج٢ ، ص٦١١ ؛ ر . ك : قرب الاسناد ، ص٣٧ ؛ الجعفريات ، ص٩٩ . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : «من سعادة المرء أن يتسع منزله ؛ از خوش بختى مرد ، آن است كه منزل او وسيع باشد» (المحاسن ، ج٢ ، ص٦١٠) . امام صادق عليه السلام : «من السعادة سعة المنزل ؛ وسعت خانه ، از خوش بختى است» (الكافى ، ج٦ ، ص٥٢٥ ؛ مكارم الأخلاق ، ص ١٢٥ ؛ المحاسن ، ج٢ ، ص٦١٠) .