رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ٧٢

.حريص از دو چيز ، محروم مى شود و دو چيز ، گريبان گير او مى شود : از قناعت محروم مى شود ، پس به بى آسايشى مبتلا مى گردد و از رضايت ، محروم مى شود ، پس به بى يقينى مبتلا مى گردد .

شخص حريص ، نه آسايش دارد و نه به خداوند اعتماد دارد و اين ، به خاطر از دست دادن قناعت و رضايت از تقدير الهى است . شخص حريص به آنچه هست قانع نيست و از تقدير الهى ناراضى است . امام على عليه السلام درباره تأثير ناخوشايند حرص بر زندگى مى فرمايد:

.لا يَلقَى الحَريصُ مُستَريحا . [١]

.حريص ، در حال استراحت ديده نشود .

شخص حريص ، تصوّر مى كند كه مى تواند با حرص ورزيدن و دست و پا زدن بيشتر ، بر روزى خود بيفزايد ؛ اما چون طبق قانون روزى ، همه چيز مشخّص و معيّن است، حرص او فايده اى نخواهد داشت . بدين جهت ، از سويى خود را خسته كرده و از سوى ديگر ، ناكام شده است . شخص حريص ، انتظار دارد كه آنچه را مى خواهد به دست آورد و چون در اين كار موفق نمى شود ، بر ناراحتى و عصبانيت او افزوده مى شود . برآورده نشدن انتظارات ، احساس ناكامى را در پى دارد و احساس ناكامى ، موجب نارضايتى مى گردد . امام على عليه السلام مى فرمايد:

.إنَّكَ مُدرِكٌ قَسمَكَ ومَضمونٌ رِزقُكَ ومُستَوفٍ ما كُتِبَ لَكَ ، فَأَرِح نَفسَكَ مِن شَقاءِ الحِرصِ ومَذَلَّةِ الطَّلَب وثِق بِاللّه ِ وخَفِّض فِي المُكتَسَبِ . [٢]

.تو قسمت خود را مى يابى و روزى تو تضمين شده و آنچه را برايت مقدّر شده ، به طور كامل خواهى گرفت . پس جانت را از بدبختى حرص و ذلّت طلب كردن ، راحت ساز و به خدا اعتماد كن و در كسب روزى ، با وقار و آرامى عمل كن.