.رَبُّ العالَمينَ مالِكُهُم وخِالقُهُم وسائِقُ أرزاقِهِم إلَيهِم مِن حَيثُ يَعلَمونَ ومِن حَيثُ لا يَعلَمونَ ، فَالرِّزقُ مَقسومٌ وهُوَ يَأتِي ابنَ آدَمَ عَلى أيِّ سيرَةٍ سارَها مِنَ الدُّنيا ، لَيسَ تَقوى مُتَّقٍ بِزائِدِهِ ولا فُجورُ فاجِرٍ بِناقِصِهِ ، وبَينَهُ وبَينَهُ سِترٌ وهُوَ طالِبُهُ ، فَلَو أنَّ أحَدَكُم يَفِرُّ مِن رِزقِهِ لَطَلَبَهُ كَما يَطلُبُهُ المَوتُ. [١]

.(رب العالمين) مالك آنهاست و آفريدگار آنهاست و سوق دهنده روزى آنها به سوى آنهاست ، از جايى كه مى شناسند و از جايى كه نمى شناسند . پس ، روزى تقسيم شده است و به فرزند آدم مى رسد ، بر هر روشى كه در دنيا داشته باشد ؛ نه تقواى تقواپيشگان ، آن را مى افزايد و نه فجور فاجران ، از آن مى كاهد . ميان او و روزى ، پرده اى است و روزى ، در پى انسان است . اگر كسى از شما از روزى خود فرار كند ، روزى ، در پى او خواهد شد ؛ همان گونه كه مرگ ، در پى اوست .

.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نيز مى فرمايد : الرِّزقُ يَطلُبُ مَن لا يَطلُبُهُ . [٢]

.روزى [ حتى] در پى كسى است كه آن را طلب نمى كند .

اين آيات و روايات ، بيانگر واقعيت رزق و روزى اند . حال اگر انسان به اين واقعيت ها آگاهى يابد و آنها را باور كند ، دريايى از آرامش و متانت را به ارمغان مى آورد ، تمام نگرانى ها را برطرف مى سازد ، دل انسان را محكم و استوار مى گرداند و نسبت به تأمين شدن روزى خود ، مطمئن مى شود . امام على عليه السلام از كسانى است كه نقش اين شناخت را در رضايت از زندگى ، به خوبى مورد توجّه قرار داده است . امام صادق عليه السلام مى فرمايد:

.كانَ أميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام كَثيرا ما يَقولُ : اِعلَموا عِلما يَقينا أنَّ اللّه َ عَزَّ وَجَلَّ لَم يَجعَل

[١] عيون أخبار الرضا عليه السلام ، ج١ ، ص٢٨٢ ، ح٣٠ ؛ علل الشرائع ، ج٢، ص٤١٧ ، ح٣ .[٢] غرر الحكم ، ح٩١٩٤ .