.بر اساس همين اصل، امام صادق عليه السلام مى فرمايد اِصبِروا عَلَى الدُّنيا فَإنَّما هِيَ ساعَةٌ فَما مَضى مِنهُ فَلا تَجِدُ لَهُ ألَما ولا سُرورا وما لَم يَجِئ فَلا تَدرى ما هُوَ ؟ وإنَّما هِيَ ساعَتُكَ الَّتي أنتَ فيها . [٢]

.بر اين دنيا بردبار باشيد كه ساعتى بيش نيست . آنچه را كه گذشته ، نه رنج آن را درمى يابى و نه سرور آن را ، و آنچه را نيامده ، نمى دانى كه چيست؟ همانا دنيا همين ساعتى است كه اكنون در آن هستى .

همان گونه كه شما كار يك ماه و يك سال و يك عمر خود را لحظه به لحظه انجام مى دهيد ، رنج مصيبت ها و گرفتارى ها را نيز لحظه به لحظه تحمّل كنيد . تمام توان خود را براى تحمّل لحظه حال به كار ببنديد و به آينده نينديشيد . ممكن است درآمد كمى داشته باشيد و از اين بابت ، رنج ببريد . اگر مى خواهيد اين دوره را به خوبى پشت سر بگذاريد ، رنج و نگرانى آن را بر گذر زمان توزيع كنيد . امام على عليه السلام در اين باره مى فرمايد:

.لا تُدخِل عَلَيكَ اليَومَ هَمَّ غَدٍ ، يَكفِي اليَومَ هَمُّهُ وغَدا داخِلٌ عَلَيكَ بِشُغُلِهِ ، إنَّكَ إن حَمَلتَ عَلَى اليَومِ هَمَّ غَدٍ زِدتَ في حُزنِكَ وتَعَبِكَ . [٣]

.غم فردا را امروز بر خود وارد نساز ؛ اندوه امروز براى امروز ، كافى است و فردا با دلْ مشغولى هاى خود فرامى رسد . تو اگر اندوه فردا را بر امروزْ بار كنى ، حزن و رنج خود را افزوده اى.

گاهى ممكن است اندوه فردايى را داشته باشيم كه اصلاً وجود نخواهد داشت . ما چه مى دانيم كه فردا جزوِ عمر ما هست يا نه؟ امام على عليه السلام مى فرمايد:

[١] التمحيص، ص١٦ ؛ بحار الأنوار، ج٧٣، ص١١٢.[٢] الكافى ، ج٢ ، ص٤٥٤ ، ح٤ .[٣] التمحيص، ص١٦ ؛ بحار الأنوار ، ج٧٣ ، ص١١٣ ، ح١٠٩ .