خدا صلى الله عليه و آله را ياد كرد و آرام تر گرديد. [١] مقايسه مصيبت بزرگ تر و يادآورى آن ، موجب كوچك شدن گرفتارى هاى انسان مى گردد و بدين سان ، قابل تحمّل مى گردد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهدرباره نقش اين مقايسه و يادآورى مى فرمايد:

.مَن عَظُمَت عِندَهُ مُصيبَةٌ فَليَذكُر مُصيبَتَهُ بي فَإِنَّها سَتَهونُ عَلَيهِ . [٢]

.نزد هر كس مصيبتى بزرگ دانسته شد ، مصيبت مرا به ياد آورَد كه موجب كوچك شدن مصيبت او مى گردد .

اين مقايسه ، به مصيبت فقدان ، اختصاص ندارد ؛ در هر مصيبتى مى توان به اين مقايسه دست زد و فشار سختى ها را كاهش داد . امام باقر عليه السلام در اين باره مى فرمايد:

.إن اُصِبتَ بِمُصيبَةٍ في نَفسِكَ أو في مالِكَ أو في وَلَدِكَ ، فَاذكُر مُصابَكَ بِرَسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله فَإِنَّ الخَلائِقَ لَم يُصابوا بِمِثلِهِ قَطُّ . [٣]

.اگر به مصيبتى در خودت يا مالت يا فرزندت دچار شدى ، مصيبت فقدان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را به ياد آور كه مردم هرگز به مصيبتى همانند آن دچار نشده اند .

انسان ، هنگام بلاها همانند كبك ، سر خود را در برفْ پنهان مى كند و تصوّر مى كند هيچ گرفتارىِ ديگرى وجود ندارد و هيچ مصيبتى بزرگ تر از مصيبت او نيست و هيچ كس به اندازه او مصيبت نديده است! اگر انسان ، قدرى از لاك خود بيرون آيد و به فراتر از خود نيز نگاه اندازد ، خواهد ديد كه مصيبت هاى بزرگ ترى نيز وجود دارند . توجّه به اين مصيبت هاى بزرگ تر مى تواند فشار روانى ما را كاهش دهد . فراموش نكنيد كه هيچ كس به اندازه خود شما نمى تواند به شما كمك كند . ما نبايد به دشمنى براى خوش بختى و سعادت خود تبديل شويم . برخى با

[١] مرحوم كلينى چنين نقل مى كند : «لما اصيب امير المؤمنين عليه السلام نعى الحسن إلى الحسين عليهماالسلام و هو بالمدائن ، فلما قرأ الكتاب قال : يا لها من مصيبة ما أعظمها ، مع ان رسول اللّه صلى الله عليه و آله قال : من اصيب منكم بمصيبة فليذكر مصابه بى فانه لن يصاب بمصيبة أعظم منها ، و صدق صلى الله عليه و آله» (الكافى ، ج٣ ، ص٢٢٠ ، ح ٣) .[٢] بحار الأنوار ، ج٨٢ ، ص٨٤ ، ح٢٦ ؛ وسائل الشيعة ، ج٣، ص٢٦٨ .[٣] الكافى ، ج٣ ، ص٢٢٠ ح٢ ؛ الأمالى ، طوسى، ص٦٨١ ؛ الأمالى ، مفيد، ص١٩٤ .