شايد حوادثْ در واقع ، آن قدر بزرگ نباشند كه ما تصوّر مى كنيم . اگر انسان ، دنيا را بسيار مهم شمرده و آن را محلّ راحتى بداند ، سختى هاى آن بسيار بزرگ جلوه مى كند و تحمّل مصيبت هاى آن نيز بسيار دشوار مى گردد . مهمْ شمردن دنيا ، فقدان ها و محروميت هاى آن را بسيار بزرگ تر از آنچه هست ، نشان مى دهد و بدين سان ، فشار روانى حاصل از آن ، بسيار سنگين مى گردد . يكى از عوامل موفّقيت در زندگى ، برخوردارى از «هنر كوچك سازى» سختى هاست . نخست بايد سختى ها را كوچك كرد و سپس آنها را تحمّل نمود . اين كار ، موجب تحمّل پذيرى بيشتر سختى ها مى گردد . اصل كوچك سازى ، نقش مهمّى در كاهش تنيدگى ها دارد . براى كوچك كردن سختى ها از روش هاى متعدّدى مى توان استفاده كرد كه در ادامه به آنها مى پردازيم:

١ . يادآورى سختى هاى بزرگ تر

فشار زياد يك حادثه را مى توان از راه مقايسه نمودن آن با سختى هاى بزرگ تر، كاهش داد . توجّه به سختى ها و مصيبت هاى بزرگ تر، اندازه سختى وارد شده را كوچك مى كند و همين امر ، موجب كاهش تنيدگى و فشار روانى مى گردد . با اين مقايسه مى توان حوادث تلخ را به اندازه قابل تحمّل ، تبديل كرد . در برخى از متون حديثى ،