رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ٣٥٠
تنگنا خارج شده و زندگى ، تحمّل پذير گشته است و اگر انسان در ناز و نعمت باشد ، احساس آزادى و رهايى كرده ، مى پندارد كه ميدان جولان بسيارى دارد . در اين حالت اگر به ياد مرگ افتد ، آن دايره بى انتها تنگ مى شود و جلو افراط ها گرفته مى شود و در مجموع ، انسان ، در حالت تعادلْ باقى مى ماند . اين ، كاركرد روانى ياد مرگ است ؛ پس ياد مرگ ، نقش مديريت كنندگى در خوشايند و ناخوشايند زندگى دارد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در اين باره مى فرمايد:
.أكثِروا مِن ذِكرِ هادِمِ اللَّذّاتِ فَإِنَّكُم إن كُنتُم في ضيقٍ وَسَّعَهُ عَلَكُيم فَرَضيتُم بِهِ فَاُثِبتُم وإن كُنتُم في غِنىً بَغَّضَهُ إلَيكُم فَجُدتُم بِهِ فَاُجِرتُم . [١]
.منهدم كننده لذّت ها را زياد ياد كنيد ؛ زيرا بى گمان اگر شما در تنگنا باشيد ، آن را براى شما مى گشايد . پس از آن ، رضايت پيدا مى كنيد و در نتيجه ، ثواب مى بريد . و اگر در غنا باشيد ، آن را مبغوض شما مى گرداند ؛ پس بخشنده مى شويد و در نتيجه ، پاداش مى گيريد .
.و در كلام ديگرى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله أكثِروا ذِكرَ هادِمِ اللَّذّاتِ فَإِنَّهُ لَم يَذكُرهُ أحَدٌ في ضيقٍ مِنَ العَيشِ إلاّ وَسَّعَهُ عَلَيهِ و لا ذَكَرَهُ فِي سَعَةٍ إلاّ ضَيَّقَها . [٢]
.زياد به ياد منهدم كننده خ لذّت ها باشيد ؛ زيرا هيچ كس آن را در تنگناهاى زندگى به ياد نمى آورد ، مگر اين كه زندگى را بر او مى گشايد و هيچ گاه در گشايش ، آن را به ياد نمى آورد ، مگر آن كه آن را تنگ مى كند .
اين ، نقش مهاركنندگى ياد مرگ است كه دامنه افسار گسيخته رفاه را محدود مى سازد و حلقه تنگ سختى ها را مى گشايد. [٣] راحت گرفتن دنيا از عواملى است كه سختى ها را بر انسانْ هموار مى سازد . اگر زندگى را راحت بگيريم ، سختى آن ، تحمّل ناپذير نخواهد بود و در اين ميان ، ياد
[١] ارشاد القلوب ، ج١ ، ص٤٨ و ١٨ ؛ أعلام الدين ، ص٣٣٥ .[٢] كنز العمّال ، ج١٥، ص٥٤٢، ح٤٢٠٩٧ ؛ الجامع الصغير، ج١، ص٢٠٨ .[٣] ر . ك : كنز العمّال ، ج١٥، ص٥٤٨، ح٤٢١٢٣ و ٤٢١٢٥ .