گذشته از شناخت و يقين ، عامل ديگرى كه براى دل كندن از دنيا مفيد است ، به ياد دنيا نبودن است . اگر انسان ، پيوسته به فكر دنيا باشد ، توان مقاومت او كاهش مى يابد . براى تقويت مقاومت در برابر دنيا ، نبايد دل را مشغول آن كرد . اين ، يك اصل است كه انديشيدن به هر چيزى ، قدرت مقاومت در برابر آن را كاهش مى دهد . تصوّر كنيد روزه هستيد و بسيار گرسنه و تشنه شده ايد. در اين حالت ، اگر به خوراكى هاى خوش مزه و نوشيدنى هاى خنك بينديشيد ، بيشتر مى توانيد مقاومت كنيد يا هنگامى كه حواس خود را پرت كرده ايد و به چيزهاى ديگرى مى انديشيد؟ بديهى است كه در فرض دوم ، قدرت مقاومت بيشترى خواهيد داشت . در بحث دنيا نيز همين گونه است . انديشيدن به دنيا فرايند دل كندن از آن را سخت و دشوار مى سازد . به همين جهت ، امام على عليه السلام مى فرمايد:

.ذِكرُ الدُّنيا أدوَأُ الأَدواءِ . [٢]

.ياد دنيا بدترين دردهاست .

اما اگر انسان به فكر دنيا نباشد ، راحت تر مى تواند دل از دنيا بركند . به همين جهت ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهمى فرمايد:

.لا تَشغَلوا قُلوبَكُم بِذِكرِ الدُّنيا . [٣]

[١] غرر الحكم ، ح٦٠٥٨ ؛ عيون الحكم والمواعظ ، ص١٢١ .[٢] غرر الحكم ، ح٢٥٦١ ؛ عيون الحكم والمواعظ ، ص٢٥٥ .[٣] شعب الإيمان ، ج٧، ص٣٦١، ح١٠٥٨٤ ؛ تنبيه الخواطر ، ج١، ص١٣٣ ؛ كنز العمّال ، ج٣، ص١٩٨، ح ٦١٥٣ .