از بين رفتن خوشى ، ورود ناخوشى و عدم جبران ، از عوامل افزاينده فشار روانى محسوب مى شوند ؛ اما اگر مصيبت ها پاداش داشته باشند و شما به پاداش داشتن آن توجّه پيدا كنيد ، از ميزان فشار روانى تان كاسته خواهد شد . بنابراين ، توجّه به پاداش ، يكى از شيوه هاى كاهش تنيدگى است . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در اين باره مى فرمايد:

.لَو تَعلَمونَ ما ذُخِرَ لَكُم ، ما حَزِنتُم عَلى ما زُوِيَ عَنكُم . [١]

.اگر آنچه را براى شما ذخيره شده ، مى شناختيد ، بر آنچه از شما گرفته شده ، غمگين نمى شُديد .

علّت بيان اجر صبر و بردبارى در متون دينى ، توجّه دهى مردم به پاداش آن است كه بيان آنها از حوصله اين بحث ، خارج است . مهمْ اين است كه اصل پاداش دارى سختى ها را نبايد فراموش كرد يا دست كم گرفت . عبداللّه بن ابى يعفور ، به شدّت بيمار مى شود و از دردهاى خود به امام صادق عليه السلام شكايت مى كند . حضرت در پاسخ وى مى فرمايد:

.لَو يَعلَمُ المُؤمِنُ ما لَهُ مِنَ الأَجرِ فِي المَصائِبِ ، لَتَمَنّى أنَّهُ قُرِّضَ بِالمَقاريضِ . [٢]

.اگر فرد مؤمن مى دانست كه چه اجرى در مصيبت ها دارد ، آرزو مى كرد كه با قيچى ، قطعه قطعه شود .

پاداش بردبارى ، آن قدر زياد است كه قطعه قطعه شدن را آسان و تحمّل پذير مى سازد . در اين حديث شريف ، نقش شناخت ، به خوبى روشن است . ابن مسعود مى گويد : روزى در خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بوديم كه حضرت ، تبسّم فرمود . به ايشان عرض كردم : اى پيامبر خدا چه شد كه تبسّم كرديد؟ حضرت فرمود :

.عَجِبتُ لِلمُؤمِنِ وجَزَعِهِ مِنَ السُّقمِ ، لَو يَعلَمُ ما لَهُ فِي السُّقمِ مِنَ الثَّوابِ لَأَحَبَّ أن لا يَزالَ سَقيما حَتّى يَلقى رَبَّهُ عَزَّ وجَلَّ . [٣]

[١] مسند ابن حنبل ، ج٤ ، ص١٢٨ ؛ كنز العمّال، ج٦، ص٦١٤ .[٢] الكافى ، ج٢ ، ص٢٥٥ ، ح١٥ ؛ تنبيه الخواطر ، ج٢، ص٢٠٤ ؛ التمحيص، ص٣٢ ؛ بحار الأنوار ، ج٦٧ ، ص ٢١٢ ، ح١٧ .[٣] الأمالى ، صدوق، ص٥٠١ ؛ بحار الأنوار ، ج٨١ ، ص٢٠٦ ، ح١٢ .