رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٩٨

. است و او نمى داند چرا او را بستند و نمى داند چرا او را باز كردند .

كسانى نمى توانند بلاها را تحمّل كنند كه پاسخى براى «چرا»ى بلايا ندارند . اگر انسان ، پاسخ آنها را بداند ، آرام مى گيرد و بى تابى نمى كند . همه سخن را امام صادق عليه السلام در اين جمله كوتاه ، خلاصه كرده است :

.للّه ِِ فِي السَّرّاءِ نِعمَةُ التَّفَضُّلِ وفِي الضَّرّاءِ نِعمَةُ التَّطَهُّرِ . [١]

.خداوند در خوشى ها ، نعمت تفضّل دارد و در سختى ها ، نعمت پاك كردن .

.از اين رو ، بلايا موضع شكايت و ناله نيستند ؛ بلكه الحَمدُ للّه ِِ الَّذي جَعَلَ تَمحيصَ ذُنوبِ شيعَتِنا فِي الدُّنيا بِمِحنَتِهِم لِتَسلَمَ بِها طاعاتُهُم ويَستَحِقّوا عَلَيها ثَوابَها . [٢]

.سپاس خدايى را كه محنت هاى شيعيان را مايه پاك شدن گناهان آنان در دنيا قرار داد ، تا طاعت هاى آنان سالم بماند و به خاطرش پاداش بگيرند .

و به همين دليل است كه صابران ، در بلاها خداوند را شكر مى كنند:

.اللّهُمَ لَكَ الحَمدُ حَمدَ الشّاكِرينَ لَكَ عَلى مُصابِهِم . [٣]

.خداوندا ! سپاسْ تو را همانند سپاس كسانى كه در مصيبت ها شكرگزار تو هستند .

٣ . بلا و ترفيع درجه

معناى ديگر بلاها و سختى ها، ترفيع درجه است . هميشه بلاها به معناى گنه كار بودن فرد نيست . گاهى خداوند براى اين كه درجه كسى را بالاتر ببرد ، او را مبتلا مى سازد . اين جاست كه راز ابتلاى انبيا و اولياى الهى مشخص مى شود . بلاها براى آنان كه از مقام عصمتْ برخوردارند ، پاك كننده نيست ؛ ترفيع دهنده است . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در