رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٧٤

دارد و با آن همه سختى، مصيبت و داغى كه ديده است، در دربار فرد جلاّد و خون آشامى همچون عبيداللّه بن زياد ، مثل شير مى خروشد و عليه كوفيان و حاكم كوفه سخنرانى مى كند. راز اين ايستادگى، مقاومت و دليرى چيست؟ او خود در سخنانش پرده از اين راز برمى دارد و مى گويد:

.فَلا تَدعُوَنَّكُم أنفُسَكُم إلَى الجَذَلِ بما أصَبتُم مِن دِمائِنا ونالَت أيديكُم مِن أموالِنا ، فَإِنَّ ما أصابَنا مِنَ المَصائِبِ الجَليلَةِ وَالرَّزايَا العَظيمةِ في كِتابٍ مِن قَبلِ أن نَبرَأَها ، إنَّ ذلِكَ عَلَى اللّه ِ يَسيرٌ ، لِكَيلا تَأسَوا عَلى ما فاتَكُم ولا تَفرَحوا بِما آتاكُم وَاللّه ُ لا يُحِبُّ كُلَّ مُختالٍ فَخورٍ [١] . [٢]

.بدون ترديد ، نبايد دل هايتان شما را به خاطر خون هايى كه از ما ريختيد و اموالى كه از ما به غارت برديد ، به خوش حالى و شادمانى فراخواند ؛ زيرا آن مصيبت هاى سخت و گرفتارى هاى بزرگى كه ما ديديم ، پيش از آن كه رخ دهد ، در كتابى (لوح محفوظ) ثبت بوده است و اين ، بر خداوندْ آسان است ؛ تا اين كه به خاطر آنچه از دست داده ايد ، تأسف مخوريد و به خاطر آنچه به دست مى آوريد، سرمست نشويد، و خداوند ، هيچ متكبّر فخر فروشى را دوست ندارد.

همچنين روزى امّ سلمه به پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهعرض كرد كه : شما هر سال به بيمارى اى سخت دچار مى شويد؟! حضرت در پاسخ وى فرمود:

.ما أصابَني شَيءٌ مِنها إلاّ وهُوَ مَكتوبٌ عَلَيَّ وآدَمُ في طينَتِهِ . [٣]

.هيچ مصيبتى به من نمى رسد مگر اين كه آن مصيبت ، وقتى آدم در حالت گل بود ، براى من نوشته شده است .