رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٧٢

خدا صلى الله عليه و آلهمى فرمايد: قُل لَّن يُصِيبَنَآ إِلاَّ مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَـلـنَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ . [١] بگو هيچ حادثه اى براى ما رخ نمى دهد ، مگر آنچه خداوند براى ما نوشته است ؛ او مولاى ماست ، و مؤمنان بايد بر خدا توكّل كنند . گاهى ممكن است تصوّر كنيم وارد شدن مصيبت ، به معناى خارج شدن ما از دايره ولايت و حمايت الهى است و لذا دچار ترس و نگرانى مى شويم ؛ اما اگر بدانيم كه خدا در همه حال ، مولاى ماست و آنچه اتّفاق افتاده ، خارج از كنترل و تصادفى نيست ، راحت تر مى توانيم سختى را تحمّل كنيم . اين «توانايى»، بستگى به آن «دانايى» دارد. در آيه ديگرى آمده است : مَآ أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ مَن يُؤْمِنم بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُو وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَىْ ءٍ عَلِيمٌ . [٢] هيچ مصيبتى وارد نمى شود مگر به اذن خداوند و هر كس به خدا ايمان آورد ، قلبش را هدايت مى كند و خداوند ، به هر چيزى آگاه است . در آيه ديگرى خداوند متعال ، به مقدّر بودن حوادث اشاره مى كند و فايده آن را اين مى داند كه انسان ، نه از ناخوشى ها غمگين مى شود و نه از خوشى ها سرمست: مَآ أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ فِى الْأَرْضِ وَ لاَ فِى أَنفُسِكُمْ إِلاَّ فِى كِتَـبٍ مِّن قَبْلِ أَن نَّبْرَأَهَآ إِنَّ ذَ لِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ * لِّكَيْلاَ تَأْسَوْاْ عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلاَ تَفْرَحُواْ بِمَآ ءَاتَـلـكُمْ . [٣] هيچ مصيبتى نه در زمين و نه در نفسْهاى شما [ به شما ]نرسد، مگر آنكه پيش از آنكه آن را پديد آوريم، در كتابى است. اين [ كار ]بر خدا آسان است * تا