رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٤٨

پس براى حل مشكلات و كاهش تنيدگى ها بايد آنها را پذيرفت و هنر مديريت تنيدگى را فرا گرفت . اين ، نيازى اساسى براى رسيدن به موفّقيت در زندگى است . امام على عليه السلام با تكيه بر اصل برگشت ناپذيرى سختى ها ، پذيرش موقعيّت را شرط گذر سالم از آن برمى شمرد :

.إنَّ لِلنَّكَباتِ غاياتٍ لابُدَّ أن تَنتَهِيَ إلَيها ، فَإِذا حُكِمَ عَلى أحَدِكُم بِها فَليُطَأطِئ لَها ويَصبِر حَتّى يَجوزَ ، فَإِنَّ إعمالَ الحيلَةِ فيها عِندَ إقبالِها زائِدٌ في مَكروهِها . [١]

.همانا گرفتارى ها اهدافى دارند كه حتما بايد به آنها برسند . پس اگر كسى از شما را به آن ، مبتلا ساختند ، بايد آن را بپذيرد و صبر كند تا اين كه بگذرد؛ چرا كه چاره كردن آن به هنگام روى آوردنش ، افزاينده سختى آن است .

اين كلام ، به گونه ديگرى نيز نقل شده است و چنان پر مغز و راه گشاست كه احنف بن قيس مى گويد : بعد از سخن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كلامى زيباتر از اين سخن اميرالمؤمنين عليه السلام نشنيدم كه مى گويد:

.إنَّ لِلنَّكَباتِ نِهاياتٍ لابُدَّ لِأَحَدٍ إذا نُكِبَ من أن يَنتَهِيَ إلَيها ، فَيَنبَغي لِلعاقِلِ إذا أصابَتهُ نَكبَةٌ أن يَنامَ لَها حَتّى تَنقَضِيَ مُدَّتُها فَإِنَّ في دَفعِها قَبلَ انقِضاءِ مُدَّتِها زِيادَةً في مَكروهِها . [٢]

.همانا براى سختى ها پايانى است كه هر كس به آن دچار شود ، بايد به پايان آن برسد . پس براى انسان خردمند ، زيبنده است كه هر گاه گرفتارى به او رسيد ، كنار آن بيارامد تا زمان آن به سر آيد ؛ چرا كه دفع كردن آن ، پيش از سرآمدن زمان آن ، افزودن بر رنج آن است .

پذيرش موقعيّت ، نشانه خردمندى است و خردمند ، كار بيهوده نمى كند. سختى ها چون برگشت ناپذيرند ، درافتادن با آنها و ستيز كردن با آنها بى فايده و بلكه زيان آور خواهد بود . بنابراين ، خِرد، حكم مى كند كه انسان «در برابر سختى ها»