پيش از اين ، درباره اهمّيت «واقعگرايى» و نقش «هماهنگى انتظارات با واقعيت ها» سخن گفتيم [١] و در جاى جاى كتاب نيز بر عامل «شناخت» و نقش آن در تصحيح احساسات و رفتارهاى نابه هنجار ، در مقابله با سختى ها تأكيد ورزيديم. بر همين اساس ، يكى از عوامل مهم در افزايش توان بردبارى و يكى از مهارت هاى لازم براى مقابله با فشارهاى روانى، شناخت واقعيت هاى موجود درباره سختى ها و گرفتارى هاست. از اين رو ، در مباحث ابتدايى اين بخش ، به اين موضوع خواهيم پرداخت و با استفاده از متون دينى (قرآن و حديث)، اطلاعات لازم در اين باره را در اختيار شما قرار خواهيم داد.

١ . دنيا محلّ سختى ها

ما انسان ها ، خواهان راحتى ، آسايش و كامجويى هستيم و از اين رو ، دنيا را محلّ برآورده شدن اين خواسته ها مى دانيم و يا دست كم مى خواهيم كه چنين باشد . چون دنيا را محلّ راحتى مى پنداريم ، از رسيدن سختى ها ، به شدّت ، آزرده و رنجور مى شويم ؛ چون دنيا را محلّ كاميابى مى پنداريم ، از ناكامى ها و تحقّق نيافتن آرزوها به شدّت، عصبانى مى شويم ؛ چون دنيا را محلّ جاودانگى مى دانيم ، مرگ خود و

[١] ر.ك: بخش اوّل، فصل يكم : «گم شده زندگى» (ص١٥) .