.نشان شخص صابر ، سه چيز است : اوّل آن كه كسل نيست ، دوم آن كه بى تابى نمى كند ، و سوم آن كه از خداوند ـ عزّ وجلّ ـ شكايت نمى كند ؛ چه اين كه هر گاه او كسل شود ، حق را ضايع كرده است و هر گاه بى تاب گردد ، شكر را ادا نكرده است و هر گاه از خداوند ـ عزّ وجلّ ـ شكايت كند ، به تحقيق ، معصيت او را نموده است .

مقابله صحيح ، كدام است؟

از عوامل مهم و اساسى در بروز واكنش هاى صحيح ، برخوردارى از شناخت واقعگرايانه از سختى ها و مشكلاتى است كه موجب تنيدگى مى گردند . بدون شناخت صحيح از سختى ها نمى توان «مقابله صحيح» را برنامه ريزى كرد . برخوردارى از شناخت كافى ، ضرورت اقدام به هر كارى است . اين ، يك اصل اساسى است . هيچ كارى بدون داشتن شناخت كافى ، سامان نمى يابد . امام صادق عليه السلام در اين باره مى فرمايد:

.العامِلُ عَلى غَيرِ بَصيرَةٍ كَالسّائِرِ عَلى غَيرِ الطّريقِ ولا يَزيدُهُ سُرعَةُ السَّيرِ مِنَ الطَّريقِ إلاّ بُعدا . [٢]

.كسى كه بدون بينش ، عمل كند ، همچون كسى است كه بى راهه مى رود و هر چه تندتر رود ، از راه، دورتر مى افتد .

برخوردارى از بينش براى انتخاب راه صحيح ، از ضروريات زندگى موفّق است . بدون شناخت و آگاهى نمى توان راه مناسبى را انتخاب نمود . گذشته از اين ، انتخاب صحيح هدف نيز نيازمند بينش است . بدون شناخت ، انسان ، به جاى «آب»، در پى «سراب» خواهد رفت . امام صادق عليه السلام در اين باره مى فرمايد:

[١] علل الشرائع، ج٢، ص٤٩٨ ؛ بحار الأنوار ، ج٧١ ، ص٨٦ .[٢] الكافى، ج١، ص٤٣ ؛ كتاب من لايحضره الفقيه، ج٤، ص٤٠١ ؛ الأمالى ، صدوق ، ص٤٢١ ؛ ر. ك: نهج البلاغة ، خطبه ١٥٤ .