صبر ، همانند سپرى است كه از انسان در برابر حوادث سخت و تلخ ، محافظت مى كند . راه ايمنى از آسيب هاى حوادث روزگار ، پوشيدن زره صبر است . از اين رو ، امام على عليه السلام مى فرمايد :

.مَنِ ادَّرَعَ جُنَّةَ الصَّبرِ هانَت عَلَيهِ النَّوائِبُ . [٣]

.كسى كه زره صبر بپوشد ، حوادث روزگار ، بر او آسان مى شود .

.در روايت ديگرى امام على عليه السلام مى فرمايد : إذا صَبَرتَ لِلمِحنَةِ فَلَلتَ حَدَّها . [٤]

.هرگاه در برابر محنت ، صبر كردى ، تيزى [ تير] آن را از بين برده اى.

هنگام گرفتار شدن كسى ، دشمنان او خوش حال مى شوند و لب به شماتت مى گشايند . در چنين وضعيتى ، بى تابى كردن ، قطعا بر خرسندى آنها مى افزايد و در مقابل ، صبر كردن ، دشمنان را مأيوس و نااميد مى سازد . شماتت دشمنان ، يكى از عوامل مؤثر در تنيدگى است . انسان گرفتار ، نه تنها بايد با اصل مشكل ، دست و پنجه نرم كند ، بلكه بايد آزار دشمنان را نيز تحمّل كند . بردبارى كردن ، نه تنها تيزى اصل مشكل را مى كاهد ، بلكه نيش شماتت دشمنان را نيز دفع مى كند . از اين رو ، امام

[١] غرر الحكم ، ح٦٣٣٩ ؛ عيون الحكم والمواعظ ، ص١٨٧ .[٢] غرر الحكم ، ح٦٢٩٣ ؛ عيون الحكم والمواعظ ، ص٤٥٣ .[٣] غرر الحكم ، ح٦٢٩٥ ؛ عيون الحكم والمواعظ ، ص٤٦١ .[٤] غرر الحكم ، ح٦٢٨١ .